A Daily Dose of Dennis

Nog steeds ijspret

2012-02-08T23:32:00.002+01:00

Samen op de slee!!!

Hoewel net het bericht kwam dat de Elfstedentocht voorlopig niet door gaat, is het in Halfweg nog goed koud. Daan en Jeroen willen veel buitenspelen en op de slee is dan favoriet bij ze. Net in Spaarnwoude is een heuveltje waar ze vanaf kunnen. Waar in het begin ze nog voorzichtig waren, begint dat er inmiddels wel af te raken. Ze storten zich inmiddels op een van hun drie sleeën met een rotgang naar beneden en hoe harder ze tegen het hek crashen, hoe mooier ze het vinden! En daarnaast ook nog kunstjes uitvoeren, want het is natuurlijk veel leuker met zijn twee op de slee!! Goed om te zien, want hoewel Jeroen een echte buiten banjer is, is Daan dat zeker niet. Des te mooier om waar te kunnen nemen, dat ook hij het zo leuk vindt om te doen en dat hij er ook echt zelf initiatief toe neemt. Het is toch een prachtig gezicht om al die jongens met een dikke rode blos op de wangen over de dijk te zien draven. Het toonbeeld van Hollands Glorie!! En misschien de toekomstige bemanning van het tweemans bobslee team voor Nederland op de Olympische Winterspelen van 2022???

Geen aikido? Wat nu....??

2012-02-06T23:04:00.001+01:00

Een heerlijk ontbijt!

Hoewel het flink gesneeuwd had, gingen we zondag toch op pad naar Aikido les. Deze keer met ook Jeroen erbij, want Ans ging zich bij de sportschool uitleven. We waren er keurig op tijd, maar bij aankomst bleek het hek nog dicht te zijn en was de sensei in geen velden of wegen te ontdekken. Na tien minuten gewacht te hebben, was duidelijk dat er niemand zou komen. Wat moesten we nu? De keus was snel gemaakt: we waren toch in Haarlem, dus was het op naar Het Hofje Zonder Zorgen, om daar een ontbijtje te gaan nuttigen. Met mijn vooruitziende blik had ik een Groupon bon meegenomen, zodat ik 50% korting op het ontbijt kreeg. Bij binnenkomst een warm ontvangst (de kachel stond goed aan) en een kwartiertje later stond er een heerlijk maaltje op de tafel. Heerlijke oude kaas, gerookte kip, serano ham, frambozen jam, huisgemaakte eiersalade, warme croissants en twee soorten brood. De mannen konden zich bijna niet inhouden en vielen bijna direct aan. En niet al te veel later was het hele bord leeg en de buikjes vol! Vervelend dat de wekelijkse work out er niet van kwam voor Daan, maar het was wel erg gezellig met de jongens, dus zoals het orakel uit Barcelona al zei: ieder nadeel heb zijn voordeel!!!

A different kind of truth

2012-02-05T17:01:00.001+01:00

Goede plaat, niet wereldschokkend, maar gewoon lekker

Eind vorig jaar kwamen de geruchten los dat er op korte termijn een nieuw album van Van Halen uit zou komen. Dat zou dan de eerste in 12 jaar zijn. Inmiddels is het zover, en heeft Van Halen "A Different Kind of Truth" gepresenteerd. Als je het op de keeper beschouwd, kan dit bijna alleen maar tegenvallen, want de verwachtingen zijn natuurlijk erg hoog gespannen. Ten opzichten van de bezetting van de vorige plaat zijn er twee wijzigingen. Sammy Hagar heeft de band natuurlijk al een tijd geleden (met ruzie) verlaten en het sprak bijna voor zich dat David Lee Roth de vocalen weer voor zijn rekening ging nemen. Geen verrassing daar. Wat wel bijzonder was, was dat bassist Marc Anthony ingeruild werd voor Wolfgang van Halen, de zoon van Eddie. De beste jongen is meer dan 25 jaar jonger dan alle andere bandleden. Maar goed, het is maar de bassist, he.....:-). "A Different Kind of Truth" heb ik inmiddels nu een keer of drie beluistert via Spotify (voor mij de ontdekking van 2011, no doubt about it!!). Het openingsnummer "Tattoo" is vintage Van Halen, lekkere zanglijnen, strakke drums en gierende gitaren van Eddie (waar is die baspartij nou??). Daarna volgen lekkere hardrock nummers, zoals She's the Woman en You and Your Blues. The Trouble with Never vind ik ook een nummer dat lekker in het gehoor ligt en wat tussen de oren blijft zitten. Dat geldt ook voor "Honeybabysweetiedoll", maar dan op een andere manier: wat een ongelofelijk bagger nummer is dat zeg!

Al met al is A Different Kind of Truth een goede plaat. Niet wereldschokkend, zeker geen Van Halen I en II, 1984, 5150, For Unlawful Carnal Knowledge of een van de beste live platen allertijden, te weten "Van Halen Live: Right Here, Right Know". Maar in tegenstelling tot Guns 'n Roses die met Chinese Democray echt een wanprestatie afleverde, is dit gewoon een leuke 7,5. Hij gaat de annalen niet in als het hoogtepunt van de carriere van Van Halen. Maar wellicht wel als de plaat die de 2012 tour van Van Halen initieerde en als dat ertoe leidt dat Van Halen ook in Nederland op komt treden, dan is dat al genoeg om de plaat überhaupt gemaakt te hebben!!!

Wat is het koud, he???

2012-02-04T16:59:00.001+01:00

Mooie plaatjes door de sneeuw

Vanochtend om zeven uur werd ik gewekt door het "zachte geluid van kindervoetjes op de trap". Nou ja, zacht, het was alsof er twee molenpaarden naar beneden gingen. Uit gewoonte wierp ik een blik op mijn iPhone die standaard naast mijn bed ligt. He, ik moet verkeerd kijken, dacht ik nog, want op het scherm stond dat het -16 Celsius was!! Het bleek echter geen vergissing te zijn, het was vannacht echt zo koud geweest, en het is toch wel een hele tijd geleden dat we die temperaturen gehad hebben. Een dag om lekker binnen te blijven, dacht ik nog. Alleen een bezoek brengen aan Slagerij Melman in Vijfhuizen en verder lekker binnen blijven. Dat bleek helaas buiten de waard gerekend. Bij het starten van mijn auto kreeg ik namelijk de melding "linker achterband lek". Nadere inspectie leerde dat de band wat zacht was, maar daar bleef het bij. Nu heb ik al eerder last gehad van dergelijke meldingen, en die loste zichzelf vaak op door even wat lucht bij te pompen. Ik ging er vanuit dat dat nu wel weer het geval zou zijn. Voordat ik dat kon controleren, was het echter eerst even echt het ijs van mijn ruiten bikken, waarbij zelf het krabbertje dat ik daarvoor gebruikte, onder de druk bezweek, zo vast zat het ijs. dat had ik nog nooit meegemaakt!

Kwik Fit blijft een deprimerende omgeving....

Daarna reed ik naar Vijfhuizen, waar net voor de slagerij een tankstation staat. Ik reed mijn auto voor het luchtdruk apparaat, schroefde het dopje eraf, stelde het apparaat op de juiste druk in en zette het op mijn band, waarna ik na het piepje het er weer af haalde. Normaal is het dan klaar, maar deze keer spoot er met een ongelofelijke druk lucht uit de band!!! Ik kon nog net het dopje erop draaien, maar zag gelijk dat de band een stuk zachter was. Na snel vlees en vleeswaren gehaald te hebben (prioriteiten moet je stellen), daarom maar naar de Kwik Fit in Haarlem. Daar bleek het stervensdruk te zijn. Er zat al een man of tien voor me, en de monteurs liepen zich het apezuur. De band moest toch gemaakt worden en terwijl ik wachtte en wachtte en wachtte, heb ik denk ik wel meer dan 20 mensen een nieuwe accu zien halen! Na iets meer dan twee uur bleek mijn band het begeven te hebben als gevolg van een bevroren ventiel dat kapot gegaan was en ook door Kwik Fit niet meer te maken, dus het enige wat ze konden doen was het vervangen van de band door mijn reservewiel. Beter dan niet in ieder geval, en met drie winter- en een zomerband reed ik weer door de Haarlemse sneeuwvlakte naar huis.

Lekker schaatsen in het zonnetje!

Thuis aangekomen bleken Ans en de jongens aan het sleetje rijden te zijn, maar ze waren redelijk snel weer terug. Daan omdat hij lekker wilde lezen, maar Jeroen wilde gaan schaatsen. Die hadden we niet meer voor hem, dus hup, op naar Haverhals, waar het nog twee keer drukker dan bij de Kwik Fit was en waar iedereen uit was op schaatsen en Uggs. Na schaatsen voor Jeroen en Ans gekocht te hebben, weer snel door naar een aangelegde schaatsbaan op natuurijs in Spaarnwoude. Daar kon Jeroen zich heerlijk uitleven met zijn vrienden Kyle en Ryan. Even gecontroleerd, maar het was om precies te zijn min vijf Celsius. Als je in de zon stond was het goed te doen, maar kwam je in de schaduw of deed je je muts af of handschoenen uit, dan voelde je gelijk de ijzige kou je vastgrijpen. Na een uurtje had ik het wel gezien en gingen Ans en Jeroen zelf nog even verder (hoewel Jeroen redelijk snel daarna de slee boven de schaats verkoos), terwijl ik Daan op ging zoeken. Toch gelukkig nog iets heel leuks als afsluiter door de kou!!!

Daan alleen naar huis

2012-02-02T21:17:00.003+01:00

Onze klusjesman (tik 'em aan ouwe!!)

Onze lieve Daan maakt weer een volgende stap in zijn opgroeien. Vanaf 1 februari zit hij niet meer op De Hoek (het kinderdagverblijf). Dat is goed, want hij had er helemaal geen zin meer in. Vandaag was de eerste middag dat hij daarom alleen vanuit school naar huis moest komen. Daan had goed onthouden dat hij niet meer naar De Hoek hoefde, waardoor hij om 15.00 uur gewoon fijn met zijn vrienden op het schoolplein ging spelen. Daarbij vergat hij alleen even naar huis te bellen dat hij nog even daar bleef. na verloop van tijd werd Ans toch wat ongerust en moest ze ook met Jeroen naar turnen. Daan nam echter zijn telefoon niet op (het grote voordeel van mobiele telefoons: je kunt ze overal laten liggen), waardoor hij het moest doen met een sms waar de sleutel lag om de deur open te doen. Nou, bijna dan, want Ans ging nog net even kijken en vond hum dus bij de Halverwege en gaf hem de sleutel mee. Voor de zekerheid had ze het kantoor opengelaten. En dat was maar goed ook, want onze kleine buitenspeel held kreeg de deur niet open!!! Nu was het nogal koud buiten (min zes), dus had hij echt geluk dat Ans een vooruitziende blik had. Omdat ik bijtijds thuis wou zij, zodat hij niet te lang alleen was, zat hij er maar 15 minuten. Ik dacht dat hij er wel zielig op de bank zou zitten, maar meneer had lekker de Pc aangezet en was Ninjago filmpjes op Youtube aan het kijken. Ook hier zie je het weer: kleine kinderen worden groot en bijna zelfredzaam :-).

Rabobank: here I come

2012-01-30T23:51:00.004+01:00

6 jaar en 1 maand geleden begon ik mijn carriere als freelancer. Een weloverwogen beslissing na iets meer dan tien jaar bij (Logica)CMG gewerkt te hebben. De start als freelancer was de doorstart van een opdracht die ik nog via CMG opgestart was, namelijk als programma manager al het testen binnen het grootste programma van Rabobank op te zetten (met dank aan Toine voor deze kans). Een mooie start voor mijn toetreding tot de markt van de zzp'er. Mijn idee was toen om nog een jaar bij Rabobank te blijven. Maar na dat jaar werd ik gevraagd om de rol van afdelingsmanager Omgevingen te vervullen (met dank aan Margreet), wat weer iets heel anders was. Hoewel ik daar een ongelofelijk mooie tijd heb gehad, bleek mijn voorliefde en voorkeur toch bij het projectenbedrijf te liggen. Ik stond op het punt om de bank te verlaten, toen ik het aanbod kreeg om Programma Manager te worden van een van de grootste programma's, te weten het gehele virtuele domein (wederom: dank aan Toine). Die rol heb ik de afgelopen 4,5 jaar vervuld, met veel hoogte- en een paar dieptepunten (wat wel een van mijn beste leerervaringen heeft opgeleverd, "doe nooit een programma waarbij je zelf maar 10% van de uitvoering kunt doen"). Inmiddels was ik er wel achter dat ik erg aan de Rabobank gehecht begon te raken. Ik ben zo arrogant om te denken dat ik altijd wel binnen afzienbare tijd een andere klus zou kunnen hebben, maar ik zou het gewoon vervelend vinden om niet bij Rabobank te werken. Dat is toch iets om rekening mee te houden....

Eigenlijk wist ik het in 2009 al :-).....

En toen ik enkele maanden geleden van Rabobank het aanbod kreeg om een positie als Portfolio Manager in te gaan vullen (met dank aan Rob en Rene), werd dat wel heel erg actueel. Voor mij een periode van wat twijfel, want wilde ik het freelancen voor opnieuw een vast betrekking opgeven. Daar moest wel het nodige denkwerk overheen gaan. Maar hoe goed je erover nadenkt, uiteindelijk besluit ik toch vaak op gevoel. en dat gevoel was gewoon goed. Een mooie positie, met een mooi klus bij de mooiste bank en mooiste ICT afdeling van Nederland. Dat kun je toch niet laten lopen. En dat deed ik daarom ook niet! Vandaag kreeg ik mijn arbeidscontract en zojuist heb ik dat getekend, waardoor ik per 1-2 officieel Rabobank medewerker ben! Ik heb er erg veel zin in, er liggen mooie nieuwe uitdagingen voor me, met een nieuw domein waar ik me in kan verdiepen, maar waar ik deels ook gebruik kan maken van een kleine 5 jaar internet ervaring. Erg spannend, maar wel leuk spannend!!!!!

Ik stop ermee

2012-01-29T20:58:00.001+01:00

End of an era!

Vandaag was Feyenoord - Ajax, helaas een 4-2 verlies voor The Boys From Amsterdam. Ik vond het balen, zeker omdat het kantelpunt een onterecht gegeven penalty was. Maar het was uiteindelijk ook de druppel die voor mij de emmer deed overlopen. Ik liep er al een hele tijd mee of ik nu wel of niet door wilde gaan met mijn seizoenskaart. Ik heb er al meer dan 25 jaar een kaart, en heb heel veel hoogte- en dieptepunten meegemaakt. In de Meer was het altijd de kunst om al om 12 uur voor het hek te staan als de wedstrijd om 14.30 uur begon, omdat je op de Reynolds tribune geen vaste plaatsen had. Dat lijkt vervelend, maar het was iedere twee weken weer een pelgrimstocht naar Amsterdam Oost om daar met de vaste kliek 2,5 uur van tevoren over voetbal te ouwehoeren. Geweldige wedstrijden heb ik daar gezien, en ook hele slechte. Ik heb er de vinger van Frank de Boer gekregen toen ik hem aanspoorde om eens "door te lopen met zijn dikke reet...". Tranen in mijn ogen gehad bij het afscheid van Stefan Pettersson. Ook een bijzonder moment: in 1995, na de halve finale van de Champions League tegen Bayern Munchen vallen volwassen mannen mij in de armen, keihard huilend en schreeuwend: hier heb ik 22 jaar op gewacht!!! En natuurlijk vaak de "mars" vanuit de Meer of soms het Olympisch Stadion naar het museum plein om een kampioenschap te vieren. Na de verhuizing naar de Arena ging er al heel erg veel charme verloren. Veel meer verlies, legers met vreemdelingen die Ajax binnen gereden werden, onherkenbaar spel en ieder jaar wel bijna een nieuwe trainer die het weer opnieuw mocht proberen. En dan de afgelopen tijd die soap over de directie en de strijd met Cruyff. Enige lichtpunt de afgelopen jaren: natuurlijk het kampioenschap van vorig jaar, maar nog meer mijn vaste maatjes Erik en Onno waar ik mee naar het stadion toog. Zelfs als het weer een bedroevende wedstrijd was geweest, dan hadden wij toch nog wel plezier gehad. En dat was uiteindelijk veel meer waard.

Maar ik merkte de laatste tijd dat het vuur echt in me gedoofd was. Tuurlijk, als Ajax verloor, dan baalde ik nog stevig, zeker als het weer zo een pruts nederlaag was. Maar op een gegeven moment ging het mij zelfs tegen staan om naar het stadion af te reizen. Zelfs de kaarten voor de Europese wedstrijden liet ik aan mij voorbij gaan en zelfs voor de wedstrijd tegen Manchester United kon ik niet warm lopen. Dat zei mij eigenlijk al genoeg, maar vanwege de lange historie en mijn maatjes bleef ik toch zoveel mogelijk gaan. Maar daar komt nu een eind aan. Ik kan me er echt niet meer toe zetten, ik heb er gewoon geen plezier meer in. En ook Daan en Jeroen interesseert het ook helemaal niets, de voetbaltraditie zal in deze niet van vader op zoon doorgegeven worden (ze hebben meer interesse in Formule 1, turnen en dansen). Dus ik stop ermee. Voor het voetbal an sich maakt het me niet veel uit, ik vind het meer jammer vanwege het geouwehoer met Erik en Onno, maar daar moeten we dan maar een andere manier voor vinden om dat gestalte te geven, dat gaat vast lukken.

Voor mij: einde van een tijdperk........

Turnfeestje voor Jeroen

2012-01-28T21:13:00.002+01:00

Twee uur intensief turnen als feest: erg verantwoord!!

Hoewel Jeroen een maand geleden al jarig was, had hij nog steeds zijn kinderfeestje tegoed. We hadden iets leuks gevonden wat heel mooi aansloot bij een van Jeroen zijn grootste hobby's: turnen! Via Turning Spirit konden we met een groep van acht kinderen om drie uur in Ookmeer aan de slag, bij een van de mooiste turncentra van Nederland. Milo, een van de talenten van Nederland, ging de meisjes en jongens begeleiden. Ze hadden de zaal voor zichzelf en het was een feest om te zien hoe ze helemaal los gingen op de trampolines, ringen, rekstok, balk en uiteindelijk zelfs een touwladder. Na anderhalf verhuisden ze naar de grote zaal, waar nog steeds selectie training bezig was, maar er was aan de kinderen belooft dat ze in de "patatjesbak" mochten springen (een bak met schuimrubber stukken), soms van een hoogte van meer dan twee meter. En soms werden ze zelfs ook door Milo ingeslingerd. Na twee uur was het feest afgelopen en ik kan niet anders zeggen dan dat iedereen echt een super middag heeft gehad. En ze vonden het geweldig om twee uur lang heel intensief fysiek bezig te zijn en dat kan toch zeker geen kwaad. Ik kan het iedereen aanraden, ook omdat toen we weer terug kwamen de kinderen zo moe waren, dat ze heel erg rustig waren bij ons thuis, en dat was ook niet erg :-).

Seats2meet

2012-01-27T23:07:00.000+01:00

Schilderij in de "some like it hot"-kamer

Soms is het een goed idee om een vergadering of een meeting buiten de deur te hebben. Het haalt je even uit de hectiek van de kantooromgeving en zorgt ervoor dat je de focus even kunt verleggen. Nu was een tijd lang het idee van een leuke "off site" locatie vanuit Rabobank gezien het altijd spetterende Hoog Brabant, maar na een massale poging tot zelfmoord van de laatste groep agv de "bijzonder inspirerende jaren 70 sfeer" van deze locatie, wijken we nu toch vaak uit naar andere locaties. Een veel gebruikte locatie is tegenwoordig Seats2Meet, hele hippe kamers, met speciale thema's. Zo zaten we afgelopen maandag in de "Some like it hot"kamer, die ingericht was met allerhande rock 'n' roll memorabilia, ook erg Andy Warhol. Maar wat ik altijd bijzonder van Seat2Meet blijf vinden, is het business model. Het is namelijk ook een plek waar freelancer gratis kunnen werken en samen komen. En alsof dat al niet genoeg is, krijg je daar dan ook gratis koffie/ thee/ water en lunch. Flinke investering. Maar het is er dus wel altijd druk, en dat genereert een mooie "buzz" en aantrekkingskracht. En als freelancers een keer een vergaderruimte nodig hebben, dan weten ze direct waar ze zijn moeten. Kennelijk werkt het model erg goed, want Seats2Meer is landelijk aan het uitbreiden. Dus naast de aankleding is ook het model baanbrekend. Voor mij een mooie katalysator om ook daarover eens verder te brainstormen!

Sleeping Buddah

2012-01-26T23:48:00.001+01:00

The Sleeping Buddah

Af en toe wordt het allemaal even teveel. Hoewel ik niet zo meditatief ingesteld ben (ik heb er vaak de rust niet voor om te gaan zitten), kan ik niet anders dan eerlijk zeggen dat als je er wel even de tijd voor neemt het je een stuk "rust in de kop" kan geven en soms wat zaken in een ander perspectief kan plaatsen. Ik heb er nog niet het wereldidee waarmee ik mijn miljoenen mee ga verdienen gehad en ook nog niet hoe we het Israelisch - Palestijns conflict op kunnen gaan lossen, maar lekker is het soms toch echt wel. Om het goed te kunnen doen, heb ik lang moeten zoeken naar een muzikale omlijsting die me "in the mood" kan brengen. Na lang zoeken heb ik die uiteindelijk gevonden in het Sleeping Buddah Ensemble. Heerlijk om bij te kunnen ontspannen en je gedachten weg te laten dromen. Dat is dan toch het voordeel van Spotify, dat je in zo een ongelofelijk grote bak muziek kan graaien, dat er altijd wel iets voor je bij zit. Verexcuseer mij, ik moet nu even de hart chakra gaan voelen :-)......

The Bridge

2012-01-24T23:47:00.002+01:00

De hoofdrolspelers van The Bridge

Vorig jaar waren twee hoogtepunten in de TV series die ik heb bekeken The Killing en het vervolg met de verrassende naam The Killing II. Series uit een land waar ik niet veel uit kijk: Denemarken. Hoewel het even doorzetten was met de taal, bleken hete cht twee juweeltjes voor de thriller liefhebbers onder ons te zijn. Daarom was het een genoegen toen Ans in het Parool las, dat er in de stijl van The Killing een nieuwe serie uit was gekomen, namelijk The Bridge. Startpunt is eenvoudig: er is een lijk gevonden dat precies op de de grens van Denemarken en Zweden ligt en de twee leidinggevende inspecteurs moeten samenwerken om dit op te gaan lossen. De intro is al erg goed, want de Zweedse inspectrice Saga (hoogblond met lang haar, goe stereotype kun je het hebben) is op zijn minst neurotisch en licht autistisch, terwijl de Deense vertegenwoordiger van de wet, Martin, een games verslaafde zoon heeft en zich zojuist heeft laten steriliseren (willen we dat weten....:-)). Minimaal twee ongelofelijk twists in de eerst aflevering krijg je al voor je kiezen! Verder beginnen er vijf verhaallijnen te lopen waar je nog geen idee van hebt hoe ze uiteindelijk bij elkaar gaan komen, maar het is na de eerste aflevering alweer smullen geblazen. Net op tijd, de afleveringen van Sherlock waren alweer op, maar dit is een waardig opvolger om mee verder te gaan. Echte aanrader in het genre!!

Diner bij Merlet

2012-01-22T16:23:00.000+01:00

Een indrukwekkende kaaswagen

In december was Rene jarig en om dat te vieren was het weer tijd voor een diner! Hoewel onze eerste keuze het restaurant Lastage op de Geldersekade was (deze bleek echter redelijk vol te zitten en de man aan de telefoon redelijk onbeschoft), kwamen we uit op Merlet in Schoorl, waar we ook al een tijdje lang ons oog op hadden laten vallen. Na even zoeken (de navigatie sloeg op hol, omdat men bij Alkmaar en Schoorl flink aan het verbouwen is) en het vinden van een parkeerplaats (die van Merlet was overvol), konden we om 19.30 uur aan tafel. Een bijzonder mooie locatie, erg sfeervol ingericht met uitstekende stoelen waarvan het geen straf was om er een paar uur op te zitten. Zoals bijna altijd gebruikelijk kozen we het menu, dan heb je, zeker als je voor het eerst bij een restaurant bent, toch het beste overzicht van de kwaliteiten van de chef. Deze keer zes gangen, dus dat was qua aantal nog goed te overzien ook! Na een glas champagne voor Rene en water met bubbels voor mij, waren we er helemaal klaar voor!

De bediening was helemaal super!

Het diner was absoluut erg goed. Zo at ik voor het eerst in mijn leven varkenswangetjes en dat was zeker in combinatie met de kreeft in het gerecht een genot om te eten. Daarna volgende rogvleugel, tarbot, patrijs, een zeer uitgebreide kaaswagen en een dessert van chocolade/ vanille/ banaan. Eten was bijzonder goed, helemaal niks op aan te merken. Nou ja, de portionering was wellicht iets te groot, maar beter zo dan andersom. Maar wat de avond echt bijzonder maakte was in dit geval de prestatie van de bediening die ons binnen een paar uur ons helemaal thuis liet voelen. Als je het enthousiasme van sommelier Stefan Wierda ziet, dan kun je niet anders dan daar in mee gaan. Maar ook onze twee "vaste" dames aan tafel, Diana en Marjolijn (die de gigantische kaaswagen bemande), zorgden voor een grote gastvrijheid en een heerlijke avond, die zeker naar meer smaakt! En dat zal er denk ik ook zo maar zeker van gaan komen!!

Het lijkt natuurlijk of ik nu het restaurant te kort doe met de beschrijving van restaurant, diner en bediening. Maar dat komt omdat de uitgebreide recensie op Smulweb is geplaatst en te lezen via deze link. Zeker waar om te checken!!!

Path, een dagboek en social media ineen?

2012-01-21T17:47:00.000+01:00

Path, toch wel een erg leuke toevoeging

Op mijn iPhone staan een flink aantal mapjes, waarin ik mijn verschillende apps rangschik. Zo kwam ik er vandaag achter dat ik inmiddels 76 games op mijn iPhone heb staan (bijna allemaal gratis, elke game komt wel een keer voorbij, ik denk dat ik alleen Infinity Blade en Angry Birds ooit betaald heb). Maar wat mij ook opviel was dat ik inmiddels twee mapjes (=24 apps) gevuld heb met de naam Social Media. Hierin zag ik diverse Twitter clients staan (Twitter zelf, maar ook Echofon, Hootsuite en degene die ik nu bijna uitsluitend gebruik, Tweetbot). Daarnaast ook Facebook apps (waarvan Ace absoluut de beste is). Twee veelgebruikte apps zijn wat lastiger te categoriseren, namelijk Foursquare en Instagram (vertel waar je bent, krijg punten en upload foto's om te laten zien dat je er ook echt geweest bent, goede integratie overigens tussen Foursquare en Instagram). Ook een paar apps van leuke initiatieven die ik eigenlijk nooit gebruik (Yammer voor bedrijfs Twitter, Shnap of Storie). Een van de meest recente aanwinsten is Path. Om eerlijk te zijn: ik zette hem op de iPhone na een review van Gonny vd Zwaag (drijvende kracht achter iPhoneclub, waarmee ik nog bij CMG mee samengewerkt heb, over het altijd interessante onderwerp Kennis management systemen :-)), met een idee van, "we kijken wel even, het is gratis en is er anders zo weer af". Maar dat laatste gebeurde niet, sterker nog, ik gebruik Path de laatste tijd steeds meer.

Een entry van mijn "Path"

Is Path dan zo baanbrekend? Nee, eigenlijk niet. Je kunt gedachten opschrijven die je hebt. En je kunt plekken aangeven waar je je bevindt. En, hoe bedenken ze het, je kunt ook nog een foto uploaden. Daarnaast kun je een groepje aanmaken van vrienden en dan kun je deze dingen met elkaar delen. "Nou, het moet niet gekker worden", hoor ik diverse van jullie al denken. Dat is toch ongeveer elk social media platform op dit moment. Ja, dat is inderdaad waar, maar wat Path toch wel op een leuke manier doet, is een tijdslijn maken van alle zaken die je inbrengt. Zo kun je de dag afsluiten met aan te geven wanneer je naar bed gaat en als je weer opstaat (en je vergeet dat niet aan te geven :-)), dan houdt het keurig bij dat je weer wakker bent en hoe lang je geslapen hebt. Op zich stelt het weinig voor, maar ik vind het leuk. Ook dat het geheel zich in een tijdslijn aan je toont (eigenlijk je "levenspad" wat wordt opgebouwd), vind ik veel leuker dan het steeds bij elkaar speuren van dit soort zaken over Twitter en Facebook. Misschien is dat wel een verschil: ik heb zelf het gevoel dat ik Path meer voor mezelf doe (en wellicht ene zeer beperkt aantal andere mensen), terwijl het bij Facebook en Twitter toch zeker ook een soort internet exhibitionisme is. niet dat dat erg is, want dat vind ik ook heerlijk, anders schreef ik niet dit soort blogs, maar Path heeft meer het gevoel van een dagboek, waarin je zaken vastlegt die met name voor jezelf zijn. De interface is erg goed ontwikkelt, zeer gebruikersvriendelijk, niet teveel toeters en bellen, maar doet precies wat het moet doen (in het scherm hiernaast: via de grote + knop kun je bijna alles bedienen). Omdat ik toch veel andere apps ook gebruik, zou een optionele integratie naar Foursquare wellicht handig zijn geweest, hoewel dat weer juist tegen het meer "intieme" karakter van Path ingaat.

Al met al een aanvulling op het social media landschap die er mag zijn, het is echt een ander gevoel dan de zoveelste Facebook of Twitter ontsluiting cq kloon. En dat is in deze markt echt een flinke prestatie!!!

Paul Turner, jammer hoor

2012-01-20T23:45:00.002+01:00

Paul: helemaal gek!!!

Terwijl ik dit schrijf, is de finale van The Voice of Holland nog in volle gang. Iris en Chris zitten er nog in en Erwin zwaait zojuist af. Maar wat jammer was, was dat Paul Turner de eerste was die het veld moest ruimen. Nou heet het programma The Voice (Paul was zeker niet de beste zanger) of Holland (Paul is een Engelsman), dus dat hij uiteindelijk niet de winnaar is geworden, is eigenlijk wel logisch en terecht. Maar het was sowieso al erg knap dat hij zo ver is gekomen. Iemand met een aanstekelijk enthousiasme, die de hele zaal op zijn kop kan zetten. Dan hoef je in principe ook niet de allerbeste stem te hebben, dan ben je in staat om een heel groot feest te maken en dat is uiteindelijk toch waar het om gaat. Ik zag hem zondag nog op tafel dansen bij Carlo en Irene, en je kon het plezier er vanaf zien springen. Het lukte hem om iedereen even een paar minuten mee te nemen naar Planet Paul. Maar helaas, de planeet explodeerde net even een paar uur te vroeg en de hele gay community die de afgelopen weken Paul veilig stemde, liet het deze keer helaas afweten. Vanaf het begin stond hij onderaan, ik had nog de hoop dat hij de pauze zou overleven, maar dat was dus niet zo. Het goede nieuws voor Paul is dat hij in ieder geval een plaat mag maken met de manager van Van Velzen. Dat is toch een mooie prestatie voor iemand waar we 5 maanden geleden nog nooit van gehoord hadden. Succes Paultje, maak er wat moois van.

Nu even de laatste uitslag bekijken. Iris en Chris staan naast elkaar en over een paar minuten weten we het. Nu duimen voor Chris, want Saaie Iris met haar klote harp kan toch niet met de hoofdprijs weglopen....?????

Ontbijt in Tennessee

2012-01-19T23:45:00.000+01:00

Interessant, gaan we zeker heen!

Bij het plannen van een weekje Amerika, is het altijd goed zoeken wat je uiteindelijk wil gaan doen. Waar we vroeger veel ruimte lieten ("we zien het wel als we daar zijn"), willen we nu echt het meeste uit de tijd die we daar zijn halen. Dat betekent dat er veel uitstapjes gepland zijn, maar ook dat bijvoorbeeld de restaurants voor diner doorgenomen en in de agenda gezet worden (het is toch altijd even zoeken naar het beste Braziliaanse steakhouse in een stad, nietwaar :-)). Maar deze keer gaan we nog een klein stapje verder. In Chicago kregen Ans en ik de tip voor een speciale ervaring om een ontbijt te gaan nuttigen bij Lou Mitchell's. En als je dan toch vroeg op een dag wilt beginnen met een "experience", dan hoort het ontbijt daarbij! Daarom hebben we alvast twee leuke "diners" gevonden. In Nashville is een bezoek aan de Pancake Pantry in de agenda terecht gekomen, waarbij uiteraard de pannenkoeken de boventoon voeren (voor 8 dollar een heel bord, als de kwaliteit net zo goed is als de kwantiteit, dan zitten we goed). In Memphis is de keus gevallen op de favoriete plek van Elvis, te weten het Arcade Restaurant, met enkele Elvis traditionals op het menu. Twee plekken in twee steden, we moeten in ieder geval nog een leuke plek in St Louis vinden, dan hebben we in elke aangedane stad een "breakfast hot spot" weten te vinden. Nog even doorzoeken, maar gaat zeker lukken!!!

Bijna tien

2012-01-18T23:51:00.000+01:00

Hij kan ook zo heerlijk lezen!!!

Het is al bijna zo ver. Over een maand en een dag wordt Daan tien jaar oud. Mijn God was is de tijd snel gegaan. Hoewel ik al veel mensen verteld heb dat ik ooit het boek "Dat leuke eerste jaar" ooit ritueel verband heb, groeien de mannetjes toch wel heel snel op. Vandaag werd ik er weer mee geconfronteerd. Toen ik thuis kwam, was Daan boven. Ans vertelde me dat Daan een beetje droevig was geweest, omdat hij zijn zinnen had gezet op het kopen van een set nieuwe Ninjago Lego, maar dat die er niet was geweest, maar dat hij van de verkoopster toen een gratis DVD kreeg en hij helemaal vrolijk thuis kwam. Wacht even, vrolijk thuis kwam? Hoe bedoelt u? Wat bleek, Daan wilde naar de speelgoedwinkel in Zwanenburg, maar Ans had geen tijd om mee te gaan. Geen probleem , Daan ging zelf wel even op het fietsje erheen, zelfs de N200 overgestoken. En toen hij in de winkel iets niet kon vinden, was hij zelf iemand een paar etages hoger gaan zoeken, die hem kon helpen.

Wow.......ik was helemaal onder de indruk, dat hij dat zelf allemaal was gaan ondernemen en dat hij er ook zo over kon vertellen. Ik was ook wel blij dat ik er niet bij geweest was, want ik had wel erg zenuwachtig geweest terwijl ik thuis zou hebben gezeten en Daan dan dit avontuur voor hem aan het beleven was. Maar hij vond het hartstikke leuk en hij glom toen hij erover vertelde. Nu, dat is dan prima natuurlijk, maar het geeft mij maar weer eens aan dat ik nog van de jongens moet genieten, ook nu ze nog lekker jong en aandoenlijk zij. Want over een jaar of acht zit Daan al achter het stuur van zijn eigen auto, ook iets wat je toch eigenlijk je niet voor kan stellen......jaja, kleine jongetjes worden groot, papa is trots en voelt zich een ouwe zak tegelijkertijd. Lastig, zo'n duaal gevoel!

Kom tot jezelf in de tuin

2012-01-16T22:58:00.002+01:00

We vonden rare dingen in de tuin!

Dat een beetje in de tuin werken je tot rust kan laten komen is een algemeen bekend feit. Nu ben ik er eerlijk gezegd zelf niet zo heel erg dol op, maar op sommige momenten ontkom ik er niet aan. Zo ook zaterdag, toen er een gigantische berg bladeren in de tuin lag, die nu eindelijk eens een keer opgeruimd moesten worden. Dat was nog best een flink werk, want bovenop lagen nog "losse" bladeren die makkelijk weg te scheppen waren, maar onderop was alles inmiddels wel ingedaald en was het bijna solide compost geworden, wat een stuk zwaarder was om te scheppen. Ans en ik hadden een goed treintje lopen, ik vulde de kruiwagens met de bladeren en Ans gooide zoals dat hoort alles netjes in de groenbak. Dat betekende dat we tijdens de overdracht van de kruiwagens even konden keuvelen, maar verder was het even een fysiek flink inspannend klusje (jaja, bladeren scheppen kan zwaar zijn :-)), wat wel tot een bepaalde rust in mijn hoofd leidde, omdat het even totaal iets anders was dan waar ik de afgelopen maanden zo druk mee bezig ben geweest. Een uitstekende afleiding dus en het weer (heerlijk zonnig en geen wind) hielp natuurlijk ook heel erg mee om het bijzonder aangenaam te maken om buiten aan het werk te zijn. Bij de laatste tocht naar de groenbak, zagen we nog wat andere zaken liggen die ondertussen al een hele tijd in onze tuin lagen, en waar we telkens wat omheen draaide om ze weg te gooien. Zo lag ook de oude gitaar van Ans daar al een tijd in weer en wind (welliswaar in een beschermhoes), maar waren we er nog niet aan toegekomen om hem in de container te gooien. Jeroen hiel ons daar even bij (na zijn natte pak in de sloot), want hij wilde de gitaar wel uit de hoes halen, maar toen hij dat deed, stond hij opeens alleen met de hals van de gitaar in zijn hand. Dat maakt het toch makkelijker om zoiets weg te gooien! Na een paar uur werken waren we nagenoeg blader vrij (voor zover dat mogelijk is op 3.000 m2) en waren alle dingen die er al maanden lagen om ene keer weggegooid te worden uiteindelijk in de containers verdwenen. Niet gek, voor een paar uurtjes in de zon aan de slag te zijn geweest!!

Mees Kees

2012-01-15T22:55:00.001+01:00

Daan met AnnaSofie en Puk naar Mees Kees

Vandaag vierden we het kinderfeestje voor Daan zijn verjaardag. Huh, maar hij is toch pas 19 februari jarig? Ja, dat klopt, maar vandaag was er een voorstelling in de Philharmonie in Haarlem van Mees Kees. En aangezien Daan de boeken altijd zo leuk vond, gingen we samen met zijn vriendjes en vriendinnetjes daar naartoe. Na het geheel verorberen van een grote chocolade taart en een paar punten appeltaart (wat kunnen die gasten eten, alles ging schoon op!!), waren we om iets over half twee in Haarlem. Parkeren konden we in de Appelaar, die op een coole 3 minuten lopen van het theater lag (ik zeg: daar kunnen we in Amsterdam nog iets van leren!!!). Het was flink druk in de foyer, maar er speelden ook nog een aantal andere voorstelingen, dus wellicht was het daarvoor. Nee dus, Mees Kees was ramsj helemaal uitverkocht!! De voorstelling bleek een bijzonder iets te zijn, want bij binnenkomst zal echt een volledig orkest al op het podium om de instrumenten te stemmen, terwijl ze propjes en vliegtuigjes naar elkaar gooiden! Dat bleek de opmaat te zijn voor een hele leuke voorstelling, verteld door de schrijfster van de boeken, Mirjam Oldehave, terwijl ook real live meegetekend werd door Rik de Haas. Verder was het een samensmelting van klassieke muziek, big band muziek, dans, acrobatiek (voor de liefhebbers, er kwam een Spider-man vanaf het balkon naar benden zeilen en weer omhoog, ondertussen diverse salto's en koprollen makend, het leek net echt!!!!), een human beat box, diverse raps die uit de mouw werden geschut en ook nog diverse malen "community singing".

Hoewel het in de boeken stond als een voorstelling van 1 uur werd het uiteindelijk 80 minuten en niemand heeft zich ook maar een seconde verveelt. Echt heel erg goed, mocht Mees Kees in de buurt spelen en je met de kinderen nog eens ergens heen willen, dan vind ik dit wel een echte aanrader, een erg leuke manier voor kinderen om met diverse aspecten en vormen van muziek en theater in contact te komen!

Jeroen in de sloot!!!!

2012-01-14T21:31:00.002+01:00

Hier was de boel al uitgespoeld

Ik was er helemaal klaar voor om een stukje te tikken over de halve finale van The Voice of Holland (onder andere dat we zo lekker rustig konden kijken omdat de jongens in het kantoor gingen slapen, erg stoer). Of een mooi stukje over het op orde brengen van de tuin (komt later wel). Maar dat alles moet even wachten. Vandaag hadden we namelijk een semi traumatische ervaring. Zoals gezegd, we waren dus de tuin op orde aan het maken. Jeroen zou helpen, maar al snel kwamen Kyle en Ryan langs om hem op te halen en meneer was fluitend verdwenen. Gee probleem, het was lekker weer en we hadden er goed de snit op. Om half twee tijd voor een lunch, met een heerlijke meergranen baguette met humus, rucola, komkommer, rode ui en kappertjes te eten (kan ik iedereen aanraden, yammie, yammie), toen we plotseling Jeroen zijn stem voor de deur hoorden. Bij het opendoen schrokken we ons de blubber. Letterlijk, want Jeroen zat tot boven zijn middel onder de modder, pikzwart en stinkend als een otter (door de schrik heb ik geen foto gemaakt, kun je nagaan wat een indruk het maakte....).

Wat was het geval? De drie kameraden hadden het idee gekregen om slootje te gaan springen of over een plank naar de overkant te lopen. Bij Kyle en Ryan ging dat goed, maar Jeroen was van de plank gegleden en zo de sloot in gegleden en in de prut weggezakt. Gelukkig waren de andere twee jongens bij machten om hem uit de sloot te trekken en naar huis te brengen. Heel erg vies, met een kleine kras op zijn gezicht maar verder ongeschonden, kon hij daarna buiten uitkleden en snel onder de warme douche, waar ik de prut nog uit zijn bilnaad moest spoelen! Er was niet blijvend, alleen zijn kleren waren echt smeriger dan smerig (hele dure kleren, dat dan weer wel....) en we moesten zijn schoenen weggooien, maar we telden onze zegeningen!!!

Jeroen heeft er wel van geleerd. Na de douche gingen we nieuwe buitenspeelschoenen halen. Voor 15 Euro prachtige Hummel schoenen bij Haverhals, echt een koopje in de uitverkoop die nu loopt, als je nog niet langs bent geweest echt snel doen!!! Maar Jeroen heeft in de winkel tegen iedereen gezegd dat hij echt niet meer in de buurt van slootjes ging spelen. Echt niet hoor!!!! Hopelijk houdt hij zich eraan. Dat hij niet bang is blijkt wel, want nadat we de schoenen hadden gekocht vloog hij alweer de poort uit, om snel naar Kyle en Ryan te gaan om lekker verder te spelen. Deze keer in een "boomhut", zonder water in de buurt.....

Nep is zo ....uhhh....fake....

2012-01-13T20:20:00.001+01:00

Wat een nep, echt lelijk!!!

Wat mij al een tijd geleden opgevallen was, was dat Albert Heijn heel veel producten van het huismerk een verpakking gaf die erg op de A merken leek. Zo heb ik regelmatig een verkeerd pak koekjes of yoghurt gepakt, waar ik er thuis achter kwam dat het niet het origineel was, maar een imitatie. Over het algemeen verschilt de kwaliteit niet veel, dus het maakte me niet veel uit. Maar het kan ook echt heel erg te ver gaan. Vandaag liep ik in de Albert Heijn in Zwanenburg om mijn wekelijkse taak voor het weekend te vervullen, toen mijn oog op een zwart item viel dat in een schap lag. Zag ik het nou goed, ging Appie nu mijn favoriete kantoorgereedschap, namelijk notitieboekjes van Moleskine verkopen. Dat zou toch niet moeten kunnen??? En inderdaad, het was ook niet zo. Wederom had Albert Heijn een dappere imitatie poging gedaan. Maar wellicht dat het komt omdat het een product is dat me na aan het hart ligt, na het notitieboek opgepakt te hebben merkte ik direct dat het geen Moleskine was. De kaft was lelijk, met een aantal nerven die te grof waren. Het elastiekje was niet strak genoeg, het lintje had rafeltjes aan het eind en toen ik het boekje open klapte, was het papier echt te slecht voor woorden. Nu is de prijs van het boekje dat ik in mijn handen had 5, 95 Euro, dus dat kan nooit dezelfde kwaliteit als Moleskine hebben (15 Euro voor het A5 formaat). Maar je zag toch dat het een imitatie poging was. Slecht geslaagd deze keer en volgens mij moet je dat soort zaken niet met "liefhebbers producten" doen. Misschien is het best een goed notitieboek voor die prijs, maar ga niet net doen of het iets beters is dan dat en al helemaal niet een poging wagen om op zo een icoon van esthetiek te willen lijken. Dat is tot falen gedoemd, maar er dan gewoon een mooie eigen slag van, dat is veel sterker. Ik hou het voorlopig bij mijn iPad en een rode Moleskine die ik van collega Renee van Roessel heb gehad (Thx Renee!!!!).

Londen 2012

2012-01-12T23:21:00.000+01:00

The Olympic Dream

Een van mijn dromen is altijd geweest om eens een keer de Olympische spelen te bezoeken. Lijkt mee en geweldige ervaring om een keer mee te maken. Helaas waren veel Olympische Spelen ver weg. Maar de volgende zijn in Londen, dus dat ik lekker dichtbij. Omdat de wereld onder je vingertoppen ligt, heb ik de afgelopen dagen eens wat gesurft op het Internet. Want als je een bezoek brengt, dan heb je toch vluchten, kaartjes en een hotel nodig. Kaartjes zijn nog niet heel erg veel te boeken, maar ik heb inmiddels gezien dat de prijs veel verschilt. Zo betaal je voor de voorrondes van het baanwielrennen russen de 50 en de 355 pond sterling. Dat is aan de prijs (want de 50 pond kaartjes wil je niet hebben). Dan kun je zien dat de gemiddelde hotelprijzen een factor 5 omhoog zijn gegaan en vluchten naar Londen zijn al bijna niet te boeken. Ergo: ja, ik had graag erheen gegaan, maar dit gaat hem niet worden. Snik. Nu maar hopen dat het Amsterdam bod voor 2024 succesvol wordt :-).

Shopping Center Halfweg

2012-01-10T20:38:00.002+01:00

Het nieuwe aangezicht van Sugar City

Vandaag werd ik opgeschrikt door een Whatsapp van Ans. Zij had namelijk in het Parool gelezen dat er bij Sugar City in Halfweg een nieuw project geaccordeerd is. Dat was bijzonder, want eerdere projecten, zoals een groot kantoren complex (er waren geen geïnteresseerde huurders) en een mega bioscoop (er was geen geïnteresseerde exploitant), waren allen in schoonheid gestorven. En wat laat het hart van een shopaholic sneller kloppen dan een winkelcentrum? Nou, een Premium Outlet Center, waar alle premium merken als Prada, Gucci en D&G voor afbraakprijzen (tot 70% korting) hun voorraden aanbieden. Yummie, yummie, yummie, zeg ik dan! Het bleek dat de aanvraag al meerdere jaren in behandeling was, maar de gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude heeft deze week het finale akkoord gegeven, zodat binnenkort de voorbereidingen beginnen, met als doel om eind 2013 deze nieuwe "tempel van materialisme" te kunnen openen. Heerlijk om er zo dichtbij te zitten, anderzijds wel erg gevaarlijk voor de portemonnee. Dus ook zeker een mooie uitdaging voor mijn wilskracht :-)!!!!!

Vergaat de wereld in 2012?

2012-01-08T14:42:00.002+01:00

De Maya kalender ziet er best kinky uit!!

Bij het begin van 2012 kwamen de rampscenario's weer eens in volle omvang naar boven. Het meest terugkerende verhaal was dat van het feit dat de kalender van de Maya's eindigde in 2012. Dat zou aangetoond hebben dat dit eeuwenoude ras geen toekomst meer voorzag voor de mensheid na het jaar 2012. Nu zijn er heel wat wereld beëindigende voorspellingen gedaan, dus heel serieus neem ik deze nou ook weer niet (en dat is een understatement). Ik denk eerlijk gezegd dat het veel meer menselijk gedrag is. Er is natuurlijk een Maya geweest die bezig is geweest die kalender te maken, zo rond 1000 voor Christus. Dat zal een heel bevlogen man zijn geweest, die voor een heleboel jaren voorwerk aan het doen was. maar ik kan me ook wel voorstellen dat hij op een gegeven moment heeft gedacht: ik heb nu voor meer dan 3.000 jaar in de toekomst kalenders zitten maken (hij zal nog wel geen afzetmarkt bij de lokale afhaal Chinees hebben gehad...."leuke kalender voor thuis, meneer..??"), ik weet niet zeker of ik dan nog wel zelf in leven ben, ik stop er nu even mee en ga over een tijdje er wel weer mee verder, want voor de komende tijd zijn we gedekt. Wellicht dat deze Maya na een paar maanden zoveel plezier in zijn leven had gekregen (hij hoefde immers niet meer dag in dag uit kalenders te maken) dat hij dacht: "het zal nog wel even loslopen met die kalender, we hebben nog 2999 jaar voor de boeg, voor die tijd heb ik wel iemand gevonden die het overneemt".

En van kwaad tot erger: die Maya zat teveel in de kroeg en vergat uiteindelijk om de boel over te dragen en vervolgens heeft er niemand op enig moment gedacht om er weer een paar bij te printen (kan ermee te maken hebben dat de Maya's inmiddels uitgestorven zijn...:-)). Overigens zie ik tegenwoordig ook veel mensen met een tatoeage van de Maya kalender. De meeste weten niet eens wat het is, maar "hij ziet er wel cool uit met al die kleurtjes...". Zo zie je maar weer hoe de basis van een volk tot een mooi lichaamsversierschel kan verworden (net zoals de Keltische banden van een tijd geleden.)

Zo, weer een mysterie verklaard :-)......Voor wie een nog meer wetenschappelijke verklaring voor het fenomeen wil, die kun op de site van Skepsis kijken voor een best interessant artikel hierover.

Banketbakker in spe

2012-01-08T11:02:00.001+01:00

Echt een geweldige taart!!

Een van de mooiste cadeaus die Jeroen voor zijn verjaardag heeft gekregen, was een tegoed bon van Aniek om samen een taart te gaan bakken. De kerstvakantie was daar natuurlijk een perfecte mogelijkheid voor en afgelopen donderdag vertrok Jeroen daarom 's middags naar Gunny en Aniek om gezamenlijk een taart te gaan maken. Daarna werd het voor ons even een black box, het leek net offshore software ontwikkeling in India, maar dan in een andere straat in Halfweg :-). Maar anders dan dat, was deze keer het eindresultaat verbluffend creatief en positief. Aniek en Jeroen samen hadden als thema sport en Toad (van de Mario spellen) bedacht. Aniek had Toad in een voetbal setting gemaakt en Jeroen was voor Toad in een turnzaal gegaan. En wat echt heel gedurfd was: hij had er geen plaatje van gemaakt, maar echt een "action figure". Het geheel zag er echt geweldig uit en ook niet onbelangrijk: hij smaakte ook nog erg goed, hoewel we het bijna te zonde vonden om de taart aan te snijden. Een hele leuke middag voor Jeroen met veel creativiteit en plezier (en marsepein dat in zijn buikje terecht kwam), veel gelachen en een geweldig product aan het eind. Zo zou het altijd moeten gaan!! Maar dat kan alleen met een geweldige begeleidster, dus ook een geweldig compliment en een dikke "thank you" aan Gunny, Jeroen vond het helemaal geweldig!!!!!

The voice of Holland live show

2012-01-07T14:39:00.001+01:00

Ossehaas Bali bij Loetje in Laren....hmmmmm!!!!

Na tussen kerst en oud & nieuw de show van de talenten van The Voice of Holland in de Heineken Music Hall, kreeg ik (met dank aan Wim Andrea) een uitnodiging om ook de live TV show een keer bij te wonen. Omdat ik ook wel eens wilde weten hoe zo een opname van het meest populaire programma van Nederland nou eigenlijk in zijn werk gaat, ging ik daar graag op in. Gelukkig wilde oma Willy graag dat Daan en Jeroen bij haar kwamen logeren, dus na hen naar Elst gebracht te hebben reden we vervolgens naar Laren, om daar eerst een hapje te doen bij Loetje in Laren. Nu ken ik Loetje in Amsterdam, en de enige vergelijking met Loetje in Laren is dat de kaart hetzelfde is en dat de biefstuk even goed is. Daar houdt de vergelijking wel een beetje op, want Loetje in Laren is vele malen groter, veel minder een bruin café en het publiek kan je zo in Gooische Vrouwen plaatsen!! Maar bediening was prima en de biefstuk echt subliem. Ik had deze keer de Ossehaas Bali, heerlijk pittig en in een prima jus. En met de patat, champignons en gebakken uiten erbij, was het echt vintage Loetje eten en een uitstekende bodem voor het restant van de avond in Studio 21.

Podium van TVOH in Studio 21

Het was de eerste keer dat ik op het mediapark was, Studio 21 was niet zo moeilijk te vinden (zeker niet met een slimme parkeertruc achter de hand :-)). Bij het binnenkomen viel me wel op hoe klein de lobby e.d. was. Wat me verder opviel was dat ik direct een geheimhoudingsverklaring moest tekenen. Het bleek namelijk dat vandaag de kwartfinales van The Voice of Holland was, waarvan de "sing off" vrijdag wel opgenomen, maar zaterdag pas uitgezonden werd. Verder was daar overigens geen enkele controle op, dus ik had ook gewoon een valse naam op kunnen geven. Daarna de tribune op en vanaf acht uur werden we geconfronteerd met de man die ons de hele avond ging "begeleiden". Je zou het ook drillen kunnen noemen, want het werd direct duidelijk dat een en ander een ontzettend strak geregisseerd geheel was. Klappen en juichen wordt grotendeels op commando gedaan. Hoewel, nee, dat is te zwaar gezegd. Het publiek is echt heel erg enthousiast en zou sowieso wel de handen kapot geklapt hebben en de kelen schor geschreeuwd hebben, maar het werd in hele strakke banen geleid.

Overleg tussen de coaches (Nick, Simon en Marco...)

De term "klapvee" komt wel naar boven en dat is het ook wel een beetje. Als je je niet over kan geven aan een "regie op plezier" dan ben je hier aan het verkeerde adres en ga je een heel vervelende avond tegemoet. Zo wordt precies aangegeven wanneer je op moet staan en weer gaan zitten, daar heb ik voor mezelf een persoonlijk record in gebroken. En ook de term "en nu allemaal uit je patatzakkie gaan!!!!" heb ik deze avond geleerd. Ans en ik hadden geen last van enige gene in deze, en dan is het echt een hele ervaring om mee te maken. Je ziet nu dingen toch heel anders dan op TV. Zo wordt het podium continue schoongemaakt (door Mikey, die standaard aan het eind van de avond onder de dames verloot wordt door de gangmaker van de avond). Bij de coaches kun je zien dat Angela Groothuizen veel omvangrijker is dan op TV, en dan met name een lichaamsdeel net onder haar rug :-)). En dat van Nick en Simon het goed te melden is dat Nick een hele aardige gast is en Simon best wel een arrogante en cynische zak hooi (en natuurlijk niet te verwarring met Simon van De Sammies, dat is een toffe peer!!). En wie we ook zagen: John de Mol! Wel een mooie betrokkenheid dat hij bij elke uitzending zo aanwezig is. John kwam een paar keer met de coaches overleggen. Ik weet natuurlijk niet wat daar natuurlijk besproken werd, maar ik zou bijna kunnen denken dat een gesprek daar ongeveer zo gegaan kan zijn:

- John: Marco, vind je ook niet dat Iris door moet gaan?
- Marco: Nee, ik vind die Bart Brandjes eigenlijk veel leuker, lekker eigenwijs!
- John: Marco, ik denk dat jij de mensen omdraait. Je bedoelt dat meisje met die harp.
- Marco: Nee, ik bedoel.....
- John: Marco, wie heeft jou geholpen met deze plek als coach bij TVOH?
- Marco: .......John, vindt jij ook niet dat Iris veel beter is dan Bart?
- John: Marco, wat spontaan dat jij dat zo zegt......

Om middernacht was het eerste deel klaar en daarna volgde nog de "geheime" sing off, waar Ans en ik een 100% score hadden met voorspellen wie er door zou gaan (dat had je in de commentaren van de coaches eerder op de avond al duidelijk af kunnen leiden). Het spektakelwas om 1.15 uur afgelopen en na de auto weer gevonden te hebben waren we om 2.15 uur weer thuis. Een hele leuke ervaring en beurse handen van het klappen rijker!!

Erg jammer......

2012-01-06T00:11:00.000+01:00

Snik, end of life van mijn pak.....

Een kleine zes jaar geleden maakte ik een hele mooie gebeurtenis mee. Als cadeau kreeg ik van Ans kreeg ik een bezoekje aan New Tailor in de Beethovenstraat in Amsterdam. Het was de allereerste keer dat ik een maatpak liet maken, en dan ook nog een echt "bespoke tailoring" pak (dus niet een beetje confectie aanpassen, maar gewoon helemaal op de hand gemaakt). Een geweldige ervaring, waar we drie uur bezig zijn geweest om alle maten van mijn lichaam op te meten, stoffen uit te kiezen, voeringen te selecteren en alle details van het pak tot in de puntjes door te spreken. Na drie pasbeurten was het dan uiteindelijk zover en kon ik mijn pak meenemen. Nooit heb ik een pak gehad dat zo lekker en goed zat. Gedurende de zes jaar heb ik het een keer moeten laten vermaken, omdat ik 15 kilo afgevallen was en het net iets te groot was geworden :-). Nu zag ik de laatste keer dat ik het pak droeg al dat het op sommige plekken was dun begon te worden en gisteren werd ik er door een collega op geattendeerd dat ook bij mijn elleboog er iets niet helemaal lekker zat. Dat was een understatement, want er zat gewoon een flink gat in. En dezelfde avond viel er ook een gat in mijn broek. Helaas, helaas, dit is het einde van de levenscyclus en met pijn in mijn hart ga ik het pak morgen weggooien. Na dit pak heb ik nog vele maatpakken gekocht (en er zullen er nog wel wat volgen), maar een ervaring zoals met deze zal ik denk ik nooit meer hebben. End of an era.....:-(.......

Things to do in Tennessee (oh ja, en Missouri...)

2012-01-03T21:59:00.000+01:00

Het mekka van de Country & Western!

Voor de reis in mei naar het zuiden van de Verenigde Staten beginnen een flink aantal activiteiten zich al af te tekenen. Hoewel Rene zich wat zorgen maakt omtrent zijn balansdag, gaan we toch een poging wagen om een Segway tour in Nashville te doen. Helaas nog niet te boeken, maar wel een mail van de eigenaar dat we in maart even contact op moeten nemen. Verder is de wedstrijd St Louis Cardinals vs de San Diego Padres een must, evenals het al diverse malen gememoreerde Graceland. Daar nemen we wel de medium tour ipv de VIP tour, kost de helft en geeft ons precies wat we willen (we hoeven geen memento mee te nemen naar huis van de Graceland tour :-)). Dan een avondje doorbrengen op de General Jackson showboat, met een cruise over de Mississippi, daar kunnen we ook zeker niet omheen!Ook een gratis bezichtiging van de Jack Daniels fabriek moet Rene natuurlijk gezien hebben :-). En een hoogtepunt: een bezoek aan het mekka van de Country & Western Muziek, de Grand Ole Opry. Kaarten nu te bestellen, en dan zit je "ringside", dat kunnen we niet laten lopen!!

Poeh, nu ik het allemaal zo opschrijf, dan heb ik na deze vakantie een week nodig om bij te komen van alle bezichtigingen !!!!

Verbeter de buurt

2012-01-02T21:25:00.002+01:00

Het bushokje langs de N200 was al gemeld....

Op mijn iPhone heb ik sinds een jaartje de app "Verbeter de Buurt". Het doel van de app is simpel: meldt zaken in je leef- en werkomgeving die niet in orde zijn. Dat kan variëren van een los liggend tegeltje tot een lantaarnpaal die uit de grond is gereden of zwerfvuil wat door de wijk verspreid is. Via de app kun je het eenvoudig melden (eigenlijk net zoiets als via de app Buiten Beter). Daarnaast kun je ook initiatieven voorstellen en via diverse social media (Twitter, Facebook, Hyves) proberen om animo te genereren om de gemeente ertoe te bewegen om de voorstellen ook aan te melden. Gisteren heb ik twee meldingen gemaakt. Een betrof een basketbal veldje in Spaarnwoude, waarbij het hek per definitie op slot is en waar je dus je kinderen over het hek moet tillen om ze te kunnen laten spelen. Dat nodigt niet echt heel erg uit tot meer beweging. De tweede melding was van een ander kaliber. Een paar hanggroep jongeren hadden gezien dat het bushokje na het afsteken van vuurwerk nog heel was en dat kon natuurlijk niet de bedoeling zijn en hadden besloten daar een helpende hand toe te steken om dat te verhelpen. Bijna al het glas was eruit geslagen en de wanden waren volstrekt uit hun verband getrokken. Toen ik hier melding van maakte kreeg ik redelijk snel terug dat deze al in behandeling was. Dat is toch wel goede communicatie en een reden te meer om zaken te blijven melden, want het valt mij in ieder geval op dat zaken die aangemeld worden over het algemeen ook snel opgepakt worden. In ieder geval in Haarlemmerliede/ Spaarnwoude, ik zou niet snel zeggen dat onze gemeente voorop loopt in gebruik van nieuwe media, maar dit hebben ze toch wel snel onder de knie gekregen!

Happy New Year

2012-01-01T17:58:00.002+01:00

Wat een prachtige prijzen!!!

Voor alle lezers van het blog: een gezond en heel erg succesvol 2012 toegewenst!!! Hopelijk gaan we allemaal heel veel mooie ervaringen opdoen en leuke dingen meemaken, die we ons als mooie herinneringen ons verdere leven mee zullen dragen. Want daar kun je op ieder moment weer van genieten!!! Oudejaarsavond 2011 was voor ons wel een gedenkwaardige avond. We hadden een leuk, klein feestje met Hans, Leny, Hinkje, Joost en Yinte, waarbij we onder andere de "crisis bingo" speelden (met dus prijzen die je echt niet wil hebben...:-)). Met de top 2000 op de achtergrond spoedde we ons naar middernacht en nadat de klok twaalf had geslagen en we alle felicitaties naar elkaar hadden uitgesproken gingen we naar buiten om het vuurwerk af te steken. Dat hadden we echter net zo goed niet kunnen doen. Na twee jaar afwezigheid was de familie Kesbeke (ja, van de zure bommen) weer thuis en pakten ouderwets uit, waar voor duizenden Euro's professioneel vuurwerk de lucht in ging. en ik heb zelden zulke harde knallen gehoord als vannacht, het leken wel carbid ontstekingen!!

Potje basketbal in Spaarnwoude

Natuurlijk steek je ook het vuurwerk voor jezelf en de kinderen af, maar we hadden ons het geld beter kunnen besparen en naar het andere vuurwerk kunnen kijken. Daan was wel heel erg lief, hij kwam naar me toe en zei: "Papa, ik vind jouw vuurwerk toch mooier hoor, dat andere knalt te hard en ik vind ze een aanstellers". Daar loopt mijn vaderhart nou echt van over!!!! Omdat het vuurwerk erg lang duurde gingen we pas om half drie naar bed (ook de kiddies), waardoor er vanochtend was uitgeslapen kon worden. De rest van de dag vulden we met een fikse wandeling van twee uur door Spaarnwoude, waar nog even een "2 on 2" baskerbal wedstrijd werd gespeeld en daarna een lange partij Uno, terwijl we als lunch de restjes van gisteren opaten (tja, het was de crisis bingo, nietwaar :-)). Als afsluiter nu nog even een klassieker op TV kijken, namelijk Home Alone, Daan en Jeroen liggen continue in een deuk en dan zitten alle feestdagen er weer op en is het morgen weer tijd om naar kantoor te gaan. Want helaas, ook de jackpot van de Staatsloterij ging deze keer niet onze kant op :-).....

Het vuurwerk is binnen

2011-12-31T15:41:00.000+01:00

Best een groot pak vuurwerk!

Hoewel ik vanochtend de intentie had om vroeg op te staan, lukte dat toch niet helemaal. Omdat we gisteren wat extra afleveringen van Criminal Minds en King hadden gekeken, was het wat laat geworden en aangezien Daan en Jeroen vanochtend wel heel stil waren, werd het vroege opstaan uiteindelijk toch gewoon 9 uur. Daarom snel aan de slag om de laatste spullen te gaan halen voor oudejaarsavond, want vorig jaar was het zo ongelofelijk druk, dat ik vermoedde dat het wel even ging duren voor ik terug was. Nou, het blijkt maar weer dat daar echt geen pijl op te trekken is, want het was in Zwanenburg echt ongelofelijk rustig. Dus eerst even alle zaken doen die makkelijk mee te nemen waren (nieuwe scheerkop voor mijn Braun scheerapparaat, Donald Duck pocket voor Jeroen), de krasloten inwisselen voor de jongens die ze met kerst gekregen hadden (toch een winst van 3 Euro en een nieuw kraslot :-)) en broodjes halen bij De Echte Bakker Erwin van Nieuwburg. Maar daarbij moet ik eerlijk zeggen dat Erwin zijn naam geen eer aan bleek te doen, want echt lekker waren de broodjes niet, een echte #fail voor Halfweg en Zwanenburg, gewoon geen lekkere bakker te vinden in de dorpen. Daarna naar de Marskramer om het vuurwerk op te halen en daar zag ik wel een beetje tegenop qua mensenmassa. Echter, ook hier was het uitermate rustig. Naast mij waren er nog twee klanten die op hun pijltjes stonden te wachten en twee minuten laten was ik weer buiten met een mooi pakket (het Xenon pakket welteverstaan, met pijlen en cakes) en wat kleine extra's. Hoe klein het is kun je op de foto zien, Jeroen kan op zijn teentjes staand nog net zijn hoofd er bovenuit steken. Moet toch genoeg zijn om vanavond om twaalf uur een paar "ooeee's" en "aaahhhh's" uit de monden van onze gasten te kunnen toveren. Nu even wachten op de oliebollen en appelflappen en het feest kan beginnen!!

Ouwe rockers: Van Halen on tour

2011-12-30T22:32:00.000+01:00

"Nieuwe" bezetting Van Halen: Alex, David, Eddie en Wolfgang

Iedere dag krijg ik wel een mail van SleazeRoxx, met daarin de nieuwste nieuwtjes over de wereld van hardrock. Vaak om binnen een paar seconde de koppen te snellen en daarna weer weg te gooien, maar afgelopen week kreeg ik een update, waarbij ik toch even een paar keer het eerste bericht opnieuw moest lezen. Er werd namelijk aangekondigd dat Van Halen de laatste hand aan een nieuwe CD aan het leggen was en dat men in 2012 weer ging toeren, waarbij de kans groot is dat ze ook Europa aan gingen doen. Nu heb ik dat vaker gehoord, maar na wat speurwerk maakten ook andere bronnen op internet melding hiervan, wat mij in ieder geval het gevoel geeft dat er een mogelijkheid is dat dit gaat gebeuren. Hoewel in de huidige bezetting Michael Anthony mist (die is vervangen door Wolgang van Halen, de zoon van Eddie), is Van Halen de enige grote "hardrock act" uit de 80'er jaren die ik nog nooit live gezien heb. Dus mochten ze in Europa komen, dan is dit eigenlijk wel een moetje. Ik hoop dat Alex en Eddie dan ook hun thuisland aan willen doen, want dat scheelt natuurlijk in reistijd en kosten, maar anders zal Londen zeker wel op het programma staan (eens kijken of ik Frank, Simon en Rene hiervoor zou kunnen enthousiasmeren :-)). 10 Januari worden de eerste kaarten verkocht en het eerste deel van de toer bekend gemaakt. Fingers crossed, het is wel eens tijd voor een "Eruption" in Nederland!!!

Voice of Holland Concert

2011-12-29T21:58:00.001+01:00

Jeroen rende naar het podium!

De laatste keer dat ik in de Heineken Music Hall was, betrof het een concert van de Dropkick Murphys. Dat was een mega goed concert, maar vandaag was het een ander genre wat er speelde, het tijdstip was wat anders (matinee om 12.30, heerlijk om je kinderen mee te nemen) en ook een wat ander publiek. Samen met Ans en Jeroen was ik op pad en gingen we naar het concert van "The Voice of Holland". Daan had er niet zoveel zin in, en om nu 35 Euro uit te geven aan iemand die alleen gaat zitten mokken vonden we ook weer wat zonde. Maar gelukkig was oma Leny thuis en kon Daan zich daar laten vertroetelen (en dat werd zeker gedaan!). Om kwart voor twaalf reden we de parkeergarage P6 bij de Amsterdam Arena in en een kwartier later zaten we al op onze stoelen, terwijl de zaal langzaam vol begon te lopen. En strak een half uur later knalde het intro van The Voice of Holland uit de speakers. De eerste solo act was Wouter Vink en daarna mocht ieder talent minimaal een nummer alleen zingen en waren er ook een flink aantal gezamenlijke optredens. Jeroen vond het eerste uur helemaal geweldig, maar daarna zag je dat het toch wat te lang voor hem ging duren, zodat Ans en ik lekker verder keken en luisterden, terwijl Jeroen met mijn iPhone ging spelen. Daardoor miste hij een mooie vertolking van "The River" door Erwin Nijhof. Bruce zingt hem toch mooier, maar ook deze mocht er best wezen. De favorieten uit de shows kregen ook hier het meest applaus. Dus Charlie Luske kon op een staande ovatie rekenen (met "It's a man's world") en dat gold ook voor Sharon Doorson (met een fijn nummertje van Beyonce) die ook samen met Marloes van Ommen een geweldige uitvoering van Price Tag van Jessie J wist op te voeren.

Wouter Vink deed de opening

Maar het dak ging er echt helemaal af toen........Paul Turner op het podium verscheen!! Toen legde Jeroen de iPhone ook spontaan weer neer. Eerst trad Paul op in een trio met Chris Hordijk en Niels Geusebroek (Slave to the music van James Morrison), maar helemaal met zijn solo optredens ging het tekeer. Eerst deed hij Born This Way van Lady Gaga, nog keurig op het podium maar bij het afsluitende nummer, zong hij het lied al rennend door de zaal tot hilariteit van bijna al het publiek dat aanwezig was. Tja, het is niet de allerbeste zanger die erbij zit, maar het is een performer in hart en nieren en hij heeft een geweldige uitstraling, hij zou het zo maar eens tot de finale kunnen schoppen. Al met al een heel gezellige middag en dito concert, dat zeker voor herhaling vatbaar is! Mooi om de sfeer van The Voice Of Holland ook eens zo te beleven in plaats van alleen voor de buis. Zou ook wel eens leuk zijn een live tv uitzending mee te mogen maken. Wie weet lukt dat nog in seizoen 2 en anders gaan we het volgend seizoen maar eens een keer proberen.

Sherlock is hot!!!

2011-12-28T15:18:00.001+01:00

Jeremy Brett, de enige echte TV/ Film Holmes

Een paar weken geleden blogte ik over het nieuwe Sherlock Holmes boek dat uitgekomen was. Tenminste, ene Sherlock Holmes roman die door de erven Doyle geaccrediteerd was. Het boek, The House of Silk, heb ik inmiddels op mijn Nook staan en eigenlijk is het nu, in deze donkere dagen tussen kerst en oud & nieuw wel een mooie tijd om er eens in te gaan lezen. Maar naast het boek is ook de tweede Sherlock Holmes film met Robert Downey Jr in de hoofdrol uitgekomen, te weten "A Game of Shadows". Ik vond de eerste film marginaal interessant. Erg dun verhaaltje, wel goed geacteerd door Downey, maar het was gewoon niet mijn Sherlock Holmes. Teveel een actie film, waarin Holmes ook nog eens een veredelde Bruce Lee bleek te zijn en gevechten deed in een soort Matrix-achtige stijl. Waarschijnlijk spreekt het de jeugd meer aan dan de trage films of tv serie met Jeremy Brett in de hoofdrol. Maar daarna hoorde ik ook dat er drie nieuwe afleveringen van de serie "Sherlock" gereed zijn. Een ontzettend goede serie met een Sherlock Holmes, maar dan in de tegenwoordige tijd (dus met iPhone gewapend bijvoorbeeld), die wel echt de "geest" van de verhalen van Arthur Conan Doyle weet te vatten. Ze doen er lang over, want drie afleveringen produceren duurde meer dan anderhalf jaar (ik heb de eerste aflevering in het vliegtuig naar New York in augustus 2010 gezien), maar dan heb je ook echt kwaliteit!!! Voor de liefhebbers: op 1 januari om 20.10 uur is op BBC 1 de eerste nieuwe aflevering te zien, te weten A Scandal in Belgravia, vrij naar het verhaal A Scandal in Bohemia. Bij mij staat hij alvast in de agenda genoteerd!!

Tweede Kerstdag

2011-12-27T17:10:00.000+01:00

Kerstcake door Jeroen en Ans

Na de terugkeer van De Nederlanden had ik precies 15 minuten om even uit te buiken. Daarna mochten Ans en ik direct in de beugels om Tweede Kerstdag voor te bereiden. Om het allemaal op de dag zelf te doen was namelijk net wat teveel. Dus troffen we de voorbereidingen voor alle gerechten die we dan zouden eten, beginnende met twee prachtige kerstcakes die Ans en Jeroen maakten, wortel-sinaasappelsoep, Provençaals Kalfsvlees en diverse nagerechten (zoals zelf gemaakt roomijs). Dat scheelde een boel werk de volgende ochtend, wat ook maar goed was ook, want anders hadden we het echt niet gered. Vervolgens maakte Daan maandagochtend nog zijn beroemde gevulde eieren en toen konden de gasten arriveren. Vanaf een uur of 13.00 druppelden de eerste binnen (nou ja, die had ik zelf opgehaald dan....:-)), en rond 14.15 was iedereen aan tafel. Een mooi moment om eerst maar eens Jeroen zijn verjaardag nog luister bij te zetten voor de familie. Jeroen had geluk, want veel van de cadeaus die hij gevraagd had, bleken in de uitverkoop gezeten te hebben, zodat hij ongeveer twee keer zoveel dingen kreeg als verwacht. Daar zei hij geen "nee" tegen....

Elvis has left the building.....

Na de kerstcake en een schaal tapas van slagerij Melman soldaat te hebben gemaakt, was het tijd voor het traditionele cadeautjes spel, voor het eten altijd de kinderen. Dat blijft ook een genot om naar te kijken, hoe ze strijden om spulletjes die ingepakt zijn en waar ze nog niet van weten wat het überhaupt is. En dat ze ook heel blij kunnen zijn met een springtouw in plaats van per definitie naar de iPad te grijpen. Ook traditioneel is dat dat spel altijd uitloopt en dat we daardoor te laat met het diner beginnen. En dat het bereiden van het diner ook weer meer tijd kost om af te maken dan we gedacht hadden (zo had ik deze keer een uur sudderen van het kalfsvlees over het hoofd gezien, en dat was toch echt nodig om het vlees zo mals te krijgen als we het ook willen hebben). Wat wederom goed was om te zien, was dat de kinderen alle gerechten wederom meeaten of in ieder geval het echt een kans gaven. Stoer hoor!!! Na de laatste gang was het inmiddels half elf geworden en moesten we nog aan het cadeautjesspel voor volwassenen beginnen. Helaas lukte het Danielle & familie niet om te blijven, omdat ze overvallen was door een allergische aanval (hoewel ik haar er serieus van verdenk zo er onderuit te willen komen om spullen vanuit het spel mee naar huis te moeten nemen :-)). Zo flexibel als Ans is, paste ze de spelregels een beetje aan en dan kun je zien dat het percentage van het mogen pakken van een pakketje van 33 naar 50% verhogen en het niet terugleggen van cadeautjes in de pot, het spel echt een heel stuk sneller maken. Daarom waren we om half een uiteindelijk helemaal klaar met ons spel, en had iedereen wel een paar PRACH-TI-GE cadeaus die hij of zij mee naar huis mochten nemen. Zo was er voor Hinkje een hele mooie plastic pruik, kreeg Hans handboeien met bont en was ik de gelukkige ontvanger van een echt Elvis zonnebril (inclusief de bijbehorende bakkebaarden!!).

Maar de samenvatting van de avond was dat "a good time was had by all". Zo goed, dat de uitnodiging om oudejaarsavond in halfweg te vieren alweer door enkele zonder schroom aangenomen werd :-). Dus, tot over zes dagen!!!!

Kerstlunch bij De Nederlanden

2011-12-25T21:41:00.000+01:00

Jeroen aan de eerste amuse (octopus)

Anders dan traditioneel gebruikelijk, hadden we voor eerste kerstdag dit jaar geen plannen. Tenminste, er kwam niemand op bezoek en omdat alle familie op tweede kerstdag naar ons toe zou komen om Jeroen zijn verjaardag te vieren, leek het een erg rustige dag te worden. Tenminste, dat was zo totdat ik een mail kreeg van Wilco Berends, chef van De Nederlanden, dat hij een kerstlunch organiseerde die luister bijgezet zou worden door een optreden van de mezzosopraan Eva Kroon. Het leek ons erg leuk om daar met Daan en Jeroen heen te gaan. Ik moest er even over afstemmen, maar vanuit De Nederlanden werd aangegeven dat het geen enkel probleem was om ze mee te nemen, want tussendoor zouden ze natuurlijk gewoon in de lounge kunnen spelen. Vraag was wel of ze het menu mee zouden eten of dat ze een kindermenu wilden hebben. Om op veilig te spelen, koos ik voor het laatste. en met dat in de achterzak, gingen we vanmiddag naar De Nederlanden, waar we rond half een arriveerden en eerst heerlijk bij de open haard plaats namen, waar we enkele amuses geserveerd kregen. Ook de jongens en wonder boven wonder aten ze die nog goed op ook. Bij het aan tafel gaan, gaf ik nog even voor de zekerheid aan dat Daan en Jeroen het kindermenu wilde hebben, dat was geen probleem, maar de vraag was wel hoeveel gangen. Nu had mij dit kunnen tippen, maar dat deed het niet :-). Omdat het wel zo gezellig was, bestelden we voor de heren ook vier gangen, net zoveel als Ans en ik zouden eten. Gewapend met de iPads gingen de jongens aan tafel, terwijl Ans en ik ook nog zonder met elkaar konden praten. De eerste gang was koningskrab en deze kregen Daan en Jeroen ook geserveerd. Hmmm.....maar goed, hij was wel erg lekker en waar ik trots op was: ze probeerden het ook mee te eten, Daan at de bovenkant en een deel van de onderkant van het gerecht, maar liet vervolgens toch met name de krab liggen. Nou ja, bleef er meer voor papa over.

Daan bewondert de soufflé van Wilco!

Na het eerste gerecht was het ook de beurt aan Eva Kroon om haar kunsten te vertonen. Wat een bereik heeft die dame, en wat een geluid zo zonder microfoon erbij! Een aria uit Faust was deze keer het hoogtepunt! De tweede gang was een zeebaars, en tot mijn schrik kwam ook die voor de jongens op tafel. Maar tot mijn nog grotere schrik: ze vonden het heerlijk!! De bordjes gingen schoon leeg en dat gebeurd toch niet zo vaak. Ook mooi om te zien dat ze ook erg hun best deden om met een vismes te eten. Als hoofdgerecht hadden Ans en ik hertenreerugfilet, maar dat was voor de mennekes een brug te ver, dus zorgde Teun (de maître) ervoor dat er parelhoen geserveerd werd, die we om hen helemaal gerust te stellen een "luxe kip" noemden. Ook hier gingen de mannen goed tekeer, het was even teveel om het helemaal op te nemen, maar ze zaten er duidelijk van te genieten. Het was echt een genot om dat te zien, daar gaat je hart als ouder echt van open, heerlijk!!!

Het dessert ging er goed in!

Nadat Eva haar derde en laatste optreden had verzorgd (met als hoogtepunt de bekendste aria uit Carmen) werd het dessert opgediend, en dat was helemaal geweldig. Heerlijke ananas met boerenyogurth en witte chocolade ijs. Yummie, yummie, dat ging heerlijk rechtstreeks in de tummie!!! En natuurlijk daarna nog de soufflé van Wilco, deze keer met bananenroomijs. Ook daarvan bleef helemaal niets op de bordjes liggen. Daan maakte nog de opmerking "dit smaakt echt net als die lekkere pannekoeken van jou, mama", waaraan je de smulpaap eruit kunt halen. Gelukkig was het daarna nog tijd voor de friandises. Allereerst voor iedereen een oliebolletje en daarna een plateau met een stukje speculaas, een macaron, een gezoute bonbon en een stukje nougat. Ook hier bleef, verrassend genoeg, niets op het bordje liggen om terug naar de keuken te gaan. Om half vijf was de "lunch" afgelopen en gingen we op weg terug naar Halfweg.

Het was echt een heel erg geslaagde middag en ik was enorm trots op hoe de jongens zich gedragen hebben. Natuurlijk hebben ze lekker met de iPads gespeeld en Donald Duck pockets gelezen en ze hebben niet alles helemaal opgegeten. Maar ze hebben geen heibel geschopt en rustig aan tafel of in de lounge gezeten en ze hebben alles in ieder geval geprobeerd en in de meeste gevallen ook keurig opgegeten. Dat zijn toch dingen die Ans en ik ze mee willen geven in hun leven en ik ben blij dat dat gelukt is. Wat mij betreft is er een mooie traditie geboren!

Op stap met Daan

2011-12-24T20:40:00.001+01:00

Heerlijk, zo'n bagel met creamcheese en zongedroogde tomaat!

Na twee weken geleden met Jeroen even alleen op stap te zijn geweest, was het gisteren de beurt aan Daan om met zijn tweeën een ontbijtje te gaan eten. Plaats van handeling: wederom Gary's Deli in de Kinkerstraat. We hadden deze keer geluk, want bij binnenkomst bleken we de enige klanten te zijn, dus de heerlijke leren fauteuils waren direct voor ons. Toen kwam wel even het verschil tussen Daan en Jeroen naar boven. Daan deed een bestelling van een muffin, een bagel en een yoghurt shake bosvruchten, terwijl Jeroen klaar was met een muffin en een cappuccino. Ik kon natuurlijk niet zonder een bagel (de "van alles wat bagel" met tonijnsalade, hemels!!), en deze keer een heerlijk stukje lemon pie erbij. We konden lekker kletsen, maar soms ook even heerlijk stil zijn, terwijl Daan in zijn Donald Duck pocket aan het lezen was. Wat de stilte op een gegeven moment verbrak was het geluid van een leeg glas, want Daan had al snel de shake op. En hij lustte er eigenlijk nog wel een. Nou, op zijn kousen ging hij naar beneden om zelf een shake (aardbeien deze keer) te bestellen! Wat een grote kerel! Inmiddels ging de communicatie multi channel op en neer, want Jeroen begon via Whatsapp te klagen over het feit dat hij niet mee mocht en te bedelen om een muffin. Dus na een kleine anderhalf uur braken Daan en ik onze tenten op, namen we voor Jeroen nog een blueberry muffin mee en gingen weer op huis aan. Het was weer gezellig geweest!!

Mooie herinneringen

2011-12-23T20:43:00.000+01:00

On beeld uit Zuid Afrika

Als de kerstboom en kerstversieringen in de kamer komen te staan, moeten er andere spullen tijdelijk het veld ruimen. Daardoor werd ik weer eens expliciet geconfronteerd met een beeld dat bij ons standaard in de kast staat, maar waar ik soms te snel voorbij loop. Het is een mooi zwart stenen stuk, van twee gezichten in een omhelzing. Het beeld is afkomstig van onze huwelijksreis door Zuid Afrika. Die reis is een van de vakantie hoogtepunten van mijn leven geweest, en voerde ons langs wonderschone plekken. Waar we de eerste dagen in Johannesburg en Pretoria waren, vertrokken we na dit eerste stedenbezoek richting het noordoosten, naar het dorpje Hazyview. Dat was wel even wennen, want het was de eerste keer in ons leven dat binnen honderd meter de weg kon veranderden van een knappe snelweg in een onverhard pad. Vanuit ons hotel in Hazyview maakte we diverse mooie uitstappen, onder andere naar Bourkes Luck Potholes, een prachtig stuk natuur, dat erge indruk op ons maakte (iedereen die naar Zuid Afrika gaat, kan ik aanraden om hier een keer heen te gaan, echt super). Nog vol van de indrukken liepen we daar een flinke tijd rond, totdat we uiteindelijk een kraampje tegen kwamen, waarop een aantal beelden stonden en voor de kraam zaten twee zwarte Zuid Afrikanen, die bezig waren met hamer en beitel stukken steen te bewerken. Het gaf ons een mooi gevoel. En toen we ook nog een beeld zagen wat ons erg aansprak, konden we niet anders dan dit aandenken kopen. We waren er echt erg blij mee, een mooi, uniek aandenken, dat kom je tegenwoordig toch niet echt vaak meer tegen. Een minuut na onze aankoop stopte er een vrachtwagentje naast het kraampje, er stapte een man uit, die de mannen die nog aan het beitelen waren groette, vervolgens naar de achterkant van de wagen liep en......er kisten vol met dezelfde beeldjes uit ging laden!!!! Nou, daar ging ons beeld van een mooi uniek stukje handwerk :-).

Uiteindelijk maakte het niet zoveel uit, we hebben een mooi aandenken aan een prachtige reis en we hebben er een nog mooier verhaal aan overgehouden. En het beeld? Dat is nog steeds helemaal in perfecte staat, dus kwalitatief is het uiteindelijk goed uit de fabriek gekomen :-).

Ron Blaauws Vis van de Dag

2011-12-22T22:32:00.000+01:00

Erg goede tapas!!

Op de verjaardag van Jeroen hadden Ans en ik even de tijd om een gezamenlijke lunch te gebruiken. Op Groupon (jaja, daar is hij weer....) was een aanbieding geweest om een vier gangen lunch voor twee personen voor 49 Euro te kopen bij het nieuwe vis restaurant van Ron Blaauw (gevestigd in het oude pand in Ouderkerk waar vroeger het twee sterren Michelin restaurant van hem zat), luisterend naar de naam "Rons vis van de Dag". Nou, dat was natuurlijk een mogelijkheid die we niet af konden slaan. Dus om 12.30 stapten we het restaurant binnen, waarbij we door een reservering ons natuurlijk verzekerd wisten van een tafel. De reservering bleek echter niet nodig te zijn geweest, want wij waren de enigen in de zaak en gedurende de hele lunch zou dat ook zo blijven (en na ons vertrek ging de deur weer op slot!!). De bediening was er niet minder om, leuke vent die ons bediende, lekker losjes, maar niet te informeel dat je je er aan gaat ergeren. En er knapperde een erg lekker haardvuur, wat warmte en een erg gezellige sfeer verzorgde (ik moest terug denken aan een heerlijk hotel en bijzonder geslaagd weekend in Maastricht vele jaren geleden, waar ik in lounge bij de open haard "De DaVinci Code van voor tot achter uit heb gelezen, wat geluid en geur al niet doet...). De start van het menu was een tafeltje tapas, bestaande uit garnalen kroketten, pata negra, gekruide ansjovis en Zeeuwse mosselen (toch even anders dan we ze thuis maken....).

Uitstekende Bouillabaisse met scheermesje

Daarna was het tijd voor een bouillabaisse. Een erg pittige vissoep, met daarin een scheermes. Helaas niet het klassieke scheermesje van Ron Blaauw, want die twee keer nemen was aanzienlijk duurder dan 49 Euro :-), maar geprepareerd op de plancha: erg, erg, erg lekker. Daarna tijd voor het hoofdgerecht, een mooi stuk Nijlbaars (dat blijkt een erg grote vis te zijn) bijgezet met kropsla en vers gesneden frietjes. Als dessert had ik een stukje citroentaart, wat voor een lekkere verfrissing zorgde. Al met al een uitstekende lunch, met (h)eerlijk eten tegen een zeer betaalbare prijs. En zelden heb ik ook in zulks een rust gegeten, ook niet erg voor een keer. Ik moest wel nog voor de drank betalen, maar dat kon de pret niet drukken, want waar ik eerder een koopje bij Pura Indonesie had afgelopen vrijdag, rekende ik nu ook slechts 15 Euro af (jus d'organe, tomatensap, fles bruiswater, een witte wijn, latte en cappuccino). Maar los daarvan: dit is gewoon een erg goede tent waar je prima kunt lunchen en dineren, zeker als vis "je ding" is. Oh ja, er is ook een kleine kaart voor de vleesliefhebbers onder ons, maar wellicht moeten die even wachten op Rons Vlees van de Dag :-).

Jeroen is jarig en beleeft het intens

2011-12-20T22:56:00.000+01:00

Erg blij met de cadeaus!!

De afgelopen dagen heeft Jeroen zich heel erg op lopen te winden over de dag der dagen: 20 december, zijn verjaardag. Vanochtend was het dan eindelijk zover en ik vond het echt knap dat hij nog tot 7 uur in zijn kamer bleef. Daarna spurtte hij eruit en waren we vijf minuten later beneden om zijn cadeaus uit te pakken. Nu had hij zijn grootste cadeau, een mooie nieuwe step al gehad, maar ook deze vielen erg in de smaak, met name het slapende hondje was een toppertje. Gisteren hadden Ans en Jeroen al cakejes gebakken en opgemaakt om mee naar school te nemen, die zagen er prachtig uit en Jeroen was er ook oh zo trots op!!! Op school was hij gelijk de bink van de dag, maar was daar ook het moeilijkste moment van de dag wie er mee de klassen rond mochten (Aniek stond buiten kijf, maar moest hij nu Kyle of Ryan meenemen......decisions decisions.....). Iedereen van de cake uiteindelijk heerlijk en het ging grif op. Op de opvang ging het feest verder, ik had hem vroeg op kunnen halen, maar daar wilde meneer niks van weten, want hij moest het vieren met zijn vriendinnen daar (gelukkig was Daan maar al te blij dat hij mee naar huis mocht :-)). Om kwart voor zes wilde hij eindelijk mee en, hoe verrassend, koos hij patat met kroketten als verjaardagseten. Daarna nog wat langer dan normaal TV kijken en de dag was alweer omgevlogen. Het was erg leuk om te zien hoe Jeroen van de dag genoten heeft, hoe hij alles wat we voor hem deden waardeerde en hoe blij hij de hele dag geweest is. Dan is het echt een genot om te zien!!! Volgend jaar nog mooier, zeg ik dan!!!!!

Hij staat!

2011-12-19T23:25:00.000+01:00

Poseren bij de boom!

Daar waar we vroeger al bijna direct na Sinterklaas begonnen om het huis in kerstsferen te dompelen, hebben we er nu bijna twee weken mee gewacht. De animo was er niet om er eerder mee te beginnen, maar zaterdag kreeg Ans toch de geest om het jaarlijkse ritueel uit te voeren. Dus nadat we de spullen van zolder hadden gehaald en ik vertrokken was om wat comics uit de opslag bij Rene onder te brengen, begonnen Daan, Jeroen en Ans om de diverse bomen op te tuigen. Daan en Jeroen begonnen allebei eerst met hun eigen boompjes, die uiteindelijk een plek kregen op hun kamer, terwijl Ans direct met de "hoofdboom" begon. Dit jaar was het thema "oranje", wat eind vorig jaar al door Jeroen besloten was en waar Ans ook eind vorig jaar dus al de nodige aankopen voor had gedaan (het perfecte moment om je kerstinkopen voor volgend jaar te doen, vaak met 75% korting, alleen moet je even aan de lange termijn planning doen, niet mijn sterkste punt ohgv kerst, maar gelukkig kan Ans dat goed compenseren :-)). Al met al was het toch weer een hele klus om de boom op een esthetisch verantwoorde manier op te tuigen en ook veel van de andere versierselen aan te brengen. Maar alles ziet er weer erg sfeervol uit, en dat geeft in deze tijd van het jaar toch een goed gevoel om de kerst te gaan beleven. Jeroen was er in ieder geval zo trots op, dat hij maar al te graag wilde poseren met de kerstboom. Oh ja, hij vond wel dat mama hier en daar wat "gaten had laten vallen" in de boom, dus zondag heeft hij op eigen initiatief nog hier en daar wat decoraties in de boom in de woonkamer aangebracht. Het blijft uiteindelijk toch een echte creatieveling!!!!

Het eerste aikodo examen

2011-12-18T16:27:00.000+01:00

Mooie cijfers voor Daan!

Hai! Na een jaar trainen stond Daan vandaag op de mat bij de Aikidojo in Haarlem om zijn allereerste examen Aikido te gaan doen. Hij had er zowaar helemaal zin in, en in de auto was hij zelfs nog wat Japanse termen aan het oefenen. De les begon met een paar spelletjes om de kinderen op te warmen en daarna werden een flink aantal oefeningen van de laatste weken nog een keer herhaalt. Het was wachten op Simon Deering, de eigenaar van de Aikodojo Haarlem, die het examen af kwam nemen. Hij arriveerde zo rond een uur of 11, steevast in zijn oude camper. Nadat alle leraren zich verzameld hadden aan de ene kant van de mat en de leerlingen datzelfde hadden gedaan aan de andere kant van de mat kon het examen beginnen. Dat betrof enerzijds een flink aantal individuele oefeningen waar de kinderen ook enkele Japanse termen voor hadden moeten leren en anderzijds moesten ze een aantal technieken laten zien waarbij ze in een duo een gevecht naspeelden, waarbij echter wederzijds respect altijd bij de beoefening van Aikido centraal staat!

De jury bepaalt de scores....

Daan deed het erg goed, waarbij er slechts 1 stress momentje optrad, toen hij niet meer wist welke techniek hij uit moest voeren (af ook een ingewikkelde!). Na ongeveer 20 minuten waren de jonge Aikidoka's klaar en moesten de leraren besluiten wie geslaagd was. Hoe verrassend het ook mocht zijn, iedereen was geslaagd :-), maar de sensei en zijn collega's hadden er wel serieus werk van gemaakt, want iedereen had een individuele beoordeling gekregen, die ook echt wel reflecteerde wat de kinderen gedaan hadden. Zo had Daan de hoogste scores voor de technieken die hij individueel moest doen en waren de scores over de netheid van de uitgevoerde techniek als ook de daadwerkelijke effectiviteit ervan ietsjes minder. Maar ja, wat wil je ook voor een eerste jaars. Uiteindelijk werd hij op tien aspecten beoordeeld en scoorde hij een negen (voor bewegelijkheid en flexibiliteit), een acht (voor doorzettingsvermogen en enthousiasme), vier zevens en vier zessen. Al met al voor Daan een bijzonder mooie lijst, waar hij zelf ook heel erg trots op was en dat gebeurd echt niet vaak! Een heel mooi resultaat om in 2012 weer lekker verder te gaan! Ik be heel trots op je, kerel!!!!

Brommetje

2011-12-17T22:36:00.001+01:00

Jeroen is weer helemaal into Brommetje

De afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van opruimen, opruimen en nog eens opruimen. Zo zijn we onder andere de Shurgard opslag aan het leeghalen, waarbij we goed kijken wat we willen houden, willen verkopen of zelfs weg willen gooien. In dat geweld komen we ook heel erg veel boeken tegen. En veel van die boeken verdwijnen naar de rommelmarkt van Willy of gaan zelfs de vuilnisbak in. Zo kwamen we ook het boek "365 Berenavonturen" tegen. Daar hebben we hele mooie herinneringen aan, want we hebben het heel erg veel voorgelezen voor Daan, het was zijn lievelingsboek. Hoewel we het principe nooit goed uitgevoerd hebben (namelijk iedere dag van het jaar een klein stukje lezen, Daan wilde altijd meer meer meer, dus het ging wat sneller....:-)), was het een toppertje. Jeroen had de laatste keer voorlezen nog meegekregen, maar toen we het boek weer tegen kwamen, nam hij nu het heft in handen en wilde dat we het ook voor hem voor gingen lezen. Daan vind het natuurlijk erg kinderachtig, maar als er in de woonkamer voorgelezen wordt, luistert hij toch nog even mee. Zeker als Ans voorleest, waarbij alle dieren een ander stemmetje hebben (dat doet ze toch geweldig, zo wordt het avontuur alleen maar groter!!!). Zo zie je maar weer, een groot plezier hoeft niet duur te zijn. De tweede zoon geniet er net zoveel van als de eerste en dat betekent dat de investering van 4,95 Euro bij de Slegte die we ooit gedaan hebben, er dubbel en dwars uitkomt :-).

Groupon: toch wat minder?

2011-12-16T23:31:00.001+01:00

Rijsttafel was uitstekend, maar weinig....

Vanavond was het kwartaal uitje van de "comics gang": Frank, Simon, Rene en ik gingen weer eens uit eten. Normaal had het de beurt aan Frank geweest om iets te organiseren, maar omdat ik een paar weken geleden een Groupon aanbieding had gekocht om voor 39 Euro (ipv 99) een vier persoons rijsttafel bij Puri Indonesia (gewaardeerd met een 9+ van Johannes van Dam) te verorberen, besloten we daarheen te gaan. Net voor ik wegging vertelde Ans me echter nog dat er wat waarschuwingen waren geweest over Groupon deals: het kwam nog wel eens voor dat de porties opeens een stuk kleiner waren, of dat er mysterieuze zaken op de rekening verschenen. Gewapend met die kennis gingen we op pad en kwamen een half uurtje later dan gepland bij Puri Indonesia (Simon had onverwacht een verkeerde afslag genomen). De hele bediening bestond uit een dame die ons vriendelijk te woord stond en ons naar onze plaatsen bracht. Vooraf kregen we een kippensoepje (prima) en daarna kwam de rijsttafel. Ik kan niet anders zeggen dan dat het kwalitatief heel erg goed was. Maar ik kon ook niet anders concluderen dan dat het best wel weinig was. Er waren zes gerechtjes van kip en rundvlees en daarbij werden nog twee eieren geserveerd plus wat gele en witte rijst. Een verzoek om een tweede bakje gele rijst was aan dovemans oren gericht en is nooit gekomen. Na minder dan 10 minuten was alles (op wat witte rijst na....) helemaal op. Het dessert bestond uit twee lychees per persoon en dat was het. Wellicht komt het door hetgeen Ans me eerder had vertelt, maar ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er wat op bezuinigd was qua hoeveelheid. toch wel erg jammer, hoor......Maar gelukkig zat de Burgermeester naast Puri indonesia, zodat we daar nog een toetje konden nemen...:-)!!!

De etagere

2011-12-15T20:14:00.004+01:00

Hij is mooi!!

Afgelopen dinsdag had Daan een stress momentje. Op De Hoek werd door de leidsters voorgesteld om een etagere voor kerst te gaan maken. Daan had daar niet zo heel veel zin in, waarna door de dames gezegd werd: "ach, wat jammer, want ik weet zeker dat je moeder het heel leuk zou vinden". Toen Ans Daan kwam halen en dat inderdaad ook zei, werd het de kleine perfectionist even teveel. Vandaag was ik aan de beurt om Daan op te halen, en na een lange file (er had iemand besloten zijn auto in de vangrail bij Haarlem Zuid op de A9 te boren, met als gevolg een rij van meer dan 9 km aan ijzer op wielen) kwam ik bij De Hoek aan. Daar zat Daan lekker naar een spel op de Wii te kijken en toen hij me zag kreeg ik een hele lekkere knuffel. Daarna pakte hij me bij mijn hand, en trok me mee naar een tafel, waar diverse torens stonden van op elkaar gelijmde kopjes en bordjes, die geschilderd waren: de zelfgemaakte etageres!!! Het zag er echt heel leuk uit, een bijzonder mooi stukje huisvlijt!!! Toen ik Daan vroeg of hij er toch zin in had gekregen, keek hij een beetje schaapachtig om zich heen en zei dat hij het best leuk vond, maar dat hij het eigenlijk alleen gedaan had, omdat mama had gezegd dat ze het zo leuk had gevonden als hij ook een mooie etagere zou maken. Ik was enerzijds erg ontroert hierdoor en anderzijds besefte ik dan Daan echt een hele grote kerel begint te worden. Hij denk na over zijn acties en soms doet hij dingen niet meer alleen omdat hij het wil, maar ook omdat hij andere mensen er een groot plezier mee kan doen en dar hij daar dus ook rekening mee houdt. En dat is toch wel een hele mooie eigenschap!!!

Koffie, koffie, lekker bakkie koffie

2011-12-14T20:07:00.004+01:00

Een goede start van de dag!!

De ochtend op kantoor begint toch niet goed zonder een start met een kopje koffie. Nu zijn mijn smaakpapillen door de automaat koffie wel een beetje verstoord, zelfs zover dat ik de koffie niet eens meer echt vies vindt. Maar echt lekker is het toch ook niet. Dus toen Onno mij vorige week mailde toen hij uit de trein stapte of hij een koffietje mee most nemen van Starbucks was het enige juiste en mogelijke antwoord natuurlijk: JA, GRAAG!!! Dus na een bestelling van een Vanilla Latte, was het een paar minuten wachten, maar toen kwam het zwarte goud ook echt binnen. Nu is Onno een gulle gever, dus hij had ook een beker meegenomen voor Geert Jan en met een koffie in de hand in mijn kantoor een kwartier de dag doornemen die we voor ons hadden (bijna een echte dagstart of daily stand up), was dat iets wat we wat mij betreft de komende tijd nog wel een paar keer kunnen herhalen. Helaas kom ik zelf nooit met de trein, dus ik kan de honneurs niet waarnemen, maar ik zal Geert Jan of Onno zeker niet stoppen met dit bijzonder goede initiatief :-).

Zo heb je niets, zo ben je drie hotels verder....

2011-12-11T17:59:00.001+01:00

Het is geen Kimpton, maar voor deze keer prima (hoop ik...:-))

Gisteren raakte ik in een chat met Rene. Aanleiding was het opzeggen van mijn opslag bij Shurgard, waardoor ik een aantal dozen comics bij hem mocht stallen (en dat met als enige investering een bagel die ik hem zaterdag moet trakteren, dat is een goede deal). Na ook nog even heen en weer gechat te hebben over de bestemming en vastgesteld te hebben dat het Restaurant Lastagne gaat worden, wilde ik afsluiten met alleen de vraag of hij nog de link naar het hotel wat we voor Nashville op het oog hadden op kun sturen. Maar van het een kwam het ander en voor we het wisten vlogen de chatjes heen en weer over de digitale snelweg en hadden we binnen een half uur het hotel uitgekozen en geboekt. Omdat we voor een redelijk hotel voor een goede prijs wensten te gaan (geen Kimpton kwaliteit zoals in Chicago of Four Seasons in Miami deze keer helaas....), kwamen we deze keer uit bij een Best Western. Niet mijn meest favoriete keten van hotels, maar wel degelijk en ruime kamers en dat is ook wat waard. Zeker ook omdat we niet heel veel in het hotel aanwezig zullen zijn.

Ruime paarkeerplaatsen bij Hampton Inn

Omdat we in een enthousiaste bui begonnen te raken, gingen we nog even verder. De volgende plaats die we gaan doen is Memphis, waar we maar een nachtje blijven, dus dat moest op "cheap". Het is namelijk echt alleen maar een plek om tassen neer te zetten en 's avonds als we Beale Street uit komen rollen te slapen. Het werd daarom deze keer een Hampton Inn, net van de I240 af, maar erg dicht bij Graceland. Toen bleef alleen St Louis over en omdat we toch bezig waren, hebben we ook die maar gelijk geregeld. in St Louis wordt het de Holiday Inn. deze zit wel een kleine 15 mijl van het centrum, maar met de auto ben je er snel en het verschil in prijs compenseerde dit ruimschoots. Ook hier geldt natuurlijk dat we niet luxe de luxe zitten, maar dat geeft niet, als je jezelf er maar op instelt kun je nooit voor onaangename verrassingen komen te staan. een gewaarschuwd mens telt voor twee. Maar niet erger maken dan het is natuurlijk, we gaan niet voor een "flea bag", maar gewoon voor de degelijke middenklasse!

Maar overal genomen betalen we nu per persoon 280 Euro voor 8 overnachtingen, waarbij het parkeren telkens gratis is (in Miami betaalde we 50 dollar per dag in het Four Seasons), we overall free wifi hebben en ook overal een ontbijt buffet is inbegrepen (nu verwacht ik daar een bord met donuts en slechte koffie, dus daar zullen we niet veel aan hebben, hoewel in Nashville men er trots op is dat men Belgische wafels serveert!!). Ik ben benieuwd hoe we het gaan ervaren, maar met Frank, Simon en Rene op pad is altijd feest, ongeacht de staat van een kamer. Hoewel.....Malibu Studio's of Hotel One uit 1993 zou ik nu liever niet weer aandoen :-)).....

Mooi merk, dat Rugby!

2011-12-10T23:52:00.001+01:00

Mooie shirts, eigenlijk leuker dan Polo

Toen we in oktober in Chicago waren, kwamen we op de laatste dag de winkel van Ralph Lauren Rugby tegen. Een stoere winkel, die je overigens wel gelijk herkent als Ralph Lauren, het klassieke "New England" gevoel straalt er helemaal vanaf. Alleen is het net even anders. Door het bezoek en het kopen van een aantal producten kwamen we ook op de mailinglist terecht, dus sinds we terug zijn van vakantie krijg ik iedere week wel drie mails met aanbiedingen die op de site te vinden zijn. Nu was de laatste aanbieding wel erg verleidelijk, namelijk 50% korting en gratis verzending (weliswaar binnen de USA, maar ook dat scheelt weer). Hoewel ik dan toch altijd weer onverwacht geconfronteerd wordt met invoerrechten (dat is nu zo vaak gebeurd dat het niet meer onverwacht is :-)), was het nog steeds een goede deal. Daarom bestelde ik deze keer de rugby polo shirts die in de aanbieding waren, namelijk die van Frankrijk, Wales en Zuid Afrika. Na een kleine maand wachten kwamen ze aan en ik kan niet anders zeggen dat dat ik zeer tevreden ben. Het is allemaal wat ruiger dan het werk van Polo, ook met wat andere emblemen etc. Dus voor een afwisselende polo: kijk even verder en bezoek de site van Rugby, bijna altijd goede aanbiedingen en weer eens wat anders!! Hoewel RL: Rugby niet direct aan Nederland levert, kan From US 2 EU je daar wel verder bij helpen voor een redelijk prijs voor de bemiddeling!

Een stukske cultuur

2011-12-09T23:43:00.001+01:00

Leuk boek om op een leuke manier cultuur te snuiven

Toen ik een tijdje geleden per ongeluk nog eens de Tros Nieuwsshow op de radio langs hoorde komen, bleek er zowaar een interessant onderwerp te zijn. Een kunsthistoricus, Hans den Hartog Jager, die een boek had gemaakt waarin de geschiedenis van Nederland getoond werd aan de hand van een aantal schilderijen die hij in zijn boek liet zien en beschreef. Een bijzonder idee, moet ik zeggen en het sprak mij wel aan. Even verder kwam ik er achter dat dit eigenlijk een soort "deel twee" was. Het eerste deel was een boek dat tachtig van de bekendste werken van Nederlandse schilders ten toon spreidde en daarbij achtergrond over het schilderij en de schilder gaf. Dat sprak mij nog meer aan. Ik vind het altijd leuker in een museum om een rondleiding te krijgen van een gids die ook het een en ander over de getoonde werken verteld. Beste voorbeeld is het Picasso museum in Barcelona, waar de abstracte werken echt gingen leven toen alle verhalen erachter verteld werden. Daarom bestelde ik direct het boek "Dit is Nederland" en ik moet zeggen: het is een aanrader.

Veel werken ken je (denk: de nachtwacht, de aardappeleters, de zonnebloemen, het melkmeisje), maar als je leest over het schilderij en de context waarin het gemaakt is, dan blijft het ook veel beter bij je hangen. Ieder schilderij heeft een pagina voor het schilderij en een of twee voor de beschrijving. Ik denk dat ik de komende tijd er een gewoonte van maak om voor het slapen gaan even een schilderijtje door te nemen! Lekker een kwartiertje ontspannen met een slokje cultuur. Lekker hoor!!

Ik had toch al zo een voorgevoel

2011-12-08T21:07:00.001+01:00

Ajax......opgelost!

Woensdag ging een feestdag worden. Voor het eerst in jaren zou Ajax zich gaan kwalificeren voor de tweede ronde van de Champions League! Met een paar goede vrienden en collega's van Rabobank en Ordina gingen we er eens goed voor zitten. Het vervolg is denk ik inmiddels wel bekend. Ajax verloor met 0-3 van het C-team van Real Madrid, wat absoluut niet nodig was geweest, omdat 2 doelpunten volstrekt onterecht afgekeurd werden en alle goals door echt bijzonder stomme verdedigingsfouten tot stand kwamen en in Zagreb de plaatselijke trots Dynamo zich om had laten kopen door de Fransen uit Lyon. Na een heerlijk 1-1 bij rust liepen de Fransen weg naar 1-7. Als je er een film van gemaakt zou hebben, zou het er een worden waarbij je aan het eind zo zeggen: wat was dat slecht geacteerd en wat was het voorspelbaar. Het ergste? Ik was niet eens boos of verbaasd, er was meer een soort gelatenheid die over me heen kwam. Dat is wel ongeveer het ergste dat iemand kan overkomen, dat mensen medelijden met je krijgen. Het zal nog wel een rondje Europa League worden en daarna weer klassiek afgelopen.

Een wagen voor het volk?

2011-12-04T13:04:00.001+01:00

Aardig bakkie, kandidaat opvolger van de C5?

Afgelopen vrijdag mochten bij de C5 de winterbanden gemonteerd worden. Zeker met alle verhalen over horrorwinters en nachten met temperaturen van -15 Celsius leek dat geen overbodige luxe. Dus liep ik 's ochtends in mijn overhemd en vest en zonder jas, muts of handschoenen het filiaal van het Motorhuis in. Normaal krijg ik als vervangende auto een ongelofelijk afgeragde Opel Zafira, die een automaat heeft die slechter schakelt dan ik. Wat schetste mijn verbazing dat ik deze keer een spikslinter nieuwe Volkswagen Passat Blue Motion mee kreeg! Hoewel het een 1.4 liter motor was, reed hij toch wel erg lekker, moet ik toegeven. Ik heb altijd iets tegen de "wagen voor het volk" gehad, maar het viel me alles mee, sterker nog: hij ging als een wilde! Ook het dashboard was prima, met uitstekende touch screen navigatie. En ook de sensoren voor en achter waren prima. Ik miste natuurlijk wel het een en ander, zoals het automatisch openen en sluiten van de achterklep, de spiegels die niet vanzelf inklappen als je de deuren op slot doet en de lederen bekleding (en bijbehorende stoelverwarming). En Daan en Jeroen wilden toch nog wel de TV in de hoofdsteunen :-).

Maar toen ik zag wat de prijs van de auto was, namelijk 34.500 Euro en de bijtelling 20% was, heb ik hem toch even op de lijst gezet om bij de volgende ruil van auto's eens serieus naar te kijken. Voor 5.500 Euro moet er toch nog wel wat bij de ritselen zijn, want vanwege de economisch mindere tijden in Nederland heb ik besloten toch niet teveel over de grens van een schamele 40.000 Euro voor een auto uit te willen komen volgende reis :-).

Samen naar Gary's Deli

2011-12-03T20:34:00.001+01:00

Even bijslapen bij Gary's

Of ik ben het vergeten of er zijn dingen die je vroeger niet had. Zo is er op school bij Daan en Jeroen het fenomeen "studiedagen". Ik dacht eerst dat dat betekende dat de kinderen er een dag hard tegenaan gingen. Maar het betekent dat de leraren niet op school zijn. Nu was dat het geval voor Jeroen afgelopen vrijdag, Daan moest wel naar school. En aangezien Ans een klant had in de praktijk, besloten Jeroen en ik er een mannenochtend van te maken. Dus nadat ik eerst de auto naar de garage had gebracht (daarover binnenkort meer), haalde ik Jeroen op en gingen we op weg voor lekker ontbijtje met zijn tweeën. Even denken waar we heen moesten gaan, maar we kwamen al snel uit op Gary's Deli! Helaas waren de heerlijke leren fauteuils al bezet door een stel "muntthee moeders", maar de bank daarachter was nog beschikbaar. Na een bestelling van twee cappuccino's, een mega muffin, een bagel met humus en een bagel met cheddar, avocado en salsa gingen we er eens lekker voor zitten.

Jeroen had zijn kerst zoekboek meegenomen (tekening van Kerstmis en daar moest je dan items op vinden) en al smikkelend vonden we alle dingen die op de pagina's gevraagd werden. Verder was het even gezellig kletsen met zijn tweetjes, toch anders dan als je met mama of met Daan erbij bent. Aan het eind van het ontbijt begon Jeroen wat wazig te kijken en omdat de bank zo lekker zacht was, deed hij even een power napje, terwijl ik wat Rabo mail via de iPhone weg kon werken, Tien minuten later was Jeroen weer helemaal wakker en "fris als hoentje!!!", zoals hij zelf zei. Het was een hele leuke ochtend, heerlijk om ook zo eens heel expliciet aandacht aan een van de jongens te mogen en kunnen geven!

Nieuwe Sherlock Holmes

2011-12-02T23:51:00.001+01:00

Een van de sufste radio programma's is de TROS Nieuwsshow. Die wordt iedere zaterdagochtend uitgezonden met als presentatoren Peter de Bie en Mieke van der Weij. Met name deze laatste is echt iemand die grotendeels in de categorie azijnpisters of "mensen die los van de wereld staan" hoort. Zo moest Mieke onder andere uitgelegd worden wat een iPhone is en kun ze echt niet begrijpen waarom je spelletjes op een PS3 zou doen, terwijl je ook leuk kan ganzenborden. Helemaal fijn wordt het als het item "boekbesprekingen" aan de beurt komt. Normaal klik ik dan heel snel door, want Mieke vindt alleen de allerzwaarste literaire werken van voldoende niveau om op haar nachtkastje te leggen (wie weet wat er nog meer in dat kastje ligt, ik wil het niet weten!!). Maar twee weken geleden bleef ik toch even hangen, want ik hoorde dat er een nieuw boek over Sherlock Holmes uit was. De erven Conan Doyle hadden een schrijver toestemming gegeven om een Holmes verhaal te schrijven en de recensent was mateloos enthousiast. Verrassend genoeg was Mieke dat niet, maar dat was een aanbeveling, leek mij zo!! Ik wilde even wachten op de Nederlandse versie, maar die bleek niet op epub formaat te vinden te zijn, dus zal ik me even moeten vermaken met de Engelstalige, die ik zojuist heb gedownload, met als naam The House of Silk. Nu even op de Nook zetten en ik denk dat ik dit weekend er eens aan begin, daar heb ik, als Holmes fan, wil zin in!!!

Gepaste trots

2011-11-30T22:19:00.001+01:00

Twee magistrale rapporten!!!

Deze week was het weer tijd voor de rapportbesprekingen. Daan voor het eerst in groep 6 en Jeroen voor het eerst in groep 4. Helaas bleek de juf van Jeroen ziek te zijn, dus moesten we het zonder gesprek stellen. Over Daan had juf Suzanne niets dan lof: wat was het toch een lief ventje, dat keihard werkte en altijd vrolijk was. En dat was te zien aan het rapport, het regende achten, negens en zelf een dikke tien (voor topografie!!). Aan dictee blijft hij een hekel houden (hoewel het oefenen met de computer het wel leuker voor hem maakt), maar ook daar een dikke zeven! Bij Jeroen moesten we het deze keer zonder gesprek doen, maar ook hij scoorde goede cijfers aan de lopende band, gemiddeld een mooie 7,5, maar wat nog veel meer opviel was dat op alle onderdelen van het punt "creativiteit" Jeroen zes sterren uit het maximum van vijf sterren scoorde!!! Het verbaasde ons eigenlijk niet echt, want dat hadden we thuis ook wel in de gaten (geef hem twee sate prikkers, een boterham zakje en plakband en je hebt binnen ene mum van tijd een vliegtuig!), maar het was geweldig om te zien dat hij dat dus ook op school ten gelde maakte! Al met al: twee rapporten om mega trots op te zijn, en ik kan ook niet anders zeggen dan dat Ans en ik dat ook heel erg zijn! Ga zo door mannen, we zijn heel erg trots op jullie !!!!

Het blijft toch een soap

2011-11-29T23:04:00.001+01:00

De RvC, maar zonder JC

Al meer dan 30 jaar een seizoenskaart. Hele slechte seizoenen voetbal gezien, want als je het moet stellen met een team met spelers als Johan Zuiderma, Martin Wiggemansen en Jan Weggelaar, dan weet je dat het afzien wordt. Maar welke sportieve tegenslag we ook gehad hebben, nog nooit heb ik me zo ervoor geschaamd om Ajax supporter te zijn als de laatste weken met de soap die zich afspeelt omtrent de bestuurscrisis. Wat een poppenkast, als er een boek geschreven zou worden hierover, dan zouden we het echt "Johan tegen de rest van de wereld" moeten noemen. Door de onenigheid is er geen enkele mate van normaal management meer, geen bestuur, geen controle en al helemaal geen eenheid meer. Johan Cruyff is natuurlijk een fenomeen en niet te vangen(of je hem nu mag of niet), maar van iemand die ook ind e RvC van ABN AMRO zit, zou je toch meer intelligentie mogen verwachten dan achter de rug van de man met de grootste invloed bij de supporters, even Louis van Gaal te recruiteren. Los van het feit dat ik het liever zou zien dat Louis erbij zo komen (zoals al eerder geblogd), is het gewoon niet de manier van samenwerken. Ik had gehoopt dat we snel duidelijkheid zouden hebben, het uur U is inmiddels al drie keer geweest, maar nog steeds gebeurd er weinig. En ondertussen sukkelt het maar door.......en dat doet de club wel erg veel pijn.

Nieuwe series

2011-11-27T21:32:00.001+01:00

Het tweede seizoen van Boardwalk Empire begint goed!!!

Een bezoek aan de Verenigde Staten heeft als bijkomend voordeel dat je altijd even bij de bron kan kijken of eer nog interessante nieuwe TV series aan staan te komen. Tegenwoordig kun je de ondertitelde versie (gedaan door goedwillende amateurs uiteraard) al bijna de dag na uitzending in de USA kijken, maar dan moet je wel weten dat ze er zijn :-). De score van de reis naar Chicago was deze keer wel goed. Zo is er een nieuwe serie gestart over een niet zo aardige burgemeester van Chicago, genaamd Boss (met Kelsey Grammer, lees Frazier, in de hoofdrol). Eerste aflevering gekeken, lag mij wat zwaar op de maag. Er zijn twee series die te maken hebben met sprookjes, maar dan de donkere kant ervan en met een twist naar de huidige tijd, te weten Grimm en Once upon a time. Van beide de eerste afleveringen gezien, smaken naar meer. Als western liefhebber vind ik ook Hell on Wheels erg interessant, een nasleep van de Amerikaans burgeroorlog gelinkt aan het aanleggen van de spoorweg van Chicago naar het westen van de VS. En wat ook goed was om te zien, was dat Boardwalk Empire zijn tweede seizoen ingegaan is, waarbij de informele baas van Atlantic City, Nucky Thompson al vanaf de eerste aflevering in het nauw komt te zitten. Alles bij elkaar, toch maar even geopteerd om Boardwalk Empire wat verder te kijken en de eerste drie afleveringen zijn weer van zeer hoge kwaliteit. Alle genoemde series, zeer de moeite waard!!!

Laatste yogales voor Jeroen

2011-11-26T21:42:00.001+01:00

Dan maar thuis aan de yoga

Sinds enkele maanden zat Jeroen op kinder yoga. In het begin was er een bijzonder enthousiaste groep, maar de werd al snel door verschillende redenen uitgedund, totdat er uiteindelijk nog maar twee kindjes over waren die deelnamen (Jeroen en Abigail). Aangezien we 7,50 Euro per les betaalden en de zaalhuur bij de de Hoek 15 Euro is, kun je snel uitrekenen dat dit een niet winstgevende activiteit was. Ondanks pogingen om meer kinderen te werven, lukte dat helaas niet en vandaag was daarom de laatste les. Erg jammer, want Jeroen ging er met veel plezier naar toe en hij kon er altijd goed zijn rust pakken (en dat is voor Jeroen niet altijd even makkelijk). Hopelijk wordt er ooit nog een nieuwe poging gedaan, misschien op een plek waar men er meer voor open staat. En voor mijn gemoedsrust is het waarschijnlijk ook beter, want omdat er nu geen yoga meer is bij De Hoek, werden gelijk de yoga oefeningen mee naar huis genomen, met name die we samen konden doen. Nou, dat heb ik gelijk geweten (zoals je hier kunt zien :-)), want ik ben gelijk door Jeroen en Ans even opgerekt!

Weer eens bij Vinkeles

2011-11-25T21:00:00.001+01:00

Haas met eendenlever met bladgoud en truffel, heerlijk!

Het was al een tijd geleden dat ik bij Vinkeles geweest was. Helaas gaat een van mijn beste collega's, Steven Wauters, vanaf 1-1 op zoek naar een andere opdracht, dus werd het tijd om hem eens een leuk afscheid te geven. Dat was een uitgelezen moment om weer eens het restaurant van hotel The Dylan te bezoeken. Ik reed om half zeven uit Halfweg weg en zo rond zeven uur liep ik naar binnen. Ik werd hartelijk ontvangen en ondanks dat ik al meer dan een half jaar niet geweest was, werd ik direct herkent, dat blijf ik toch knap vinden. Steven was nog onderweg, dus nam ik plaats in de bar. Maar daar was ik snel weer weg, want op het moment dat ik er ging zitten, bleken er drie zeer dronken mannen aanwezig te zijn, die niet van plan waren om te vertrekken en ruzie kregen met maitre Casper Westerveld, die er uiteindelijk op een zeer professionele wijze de dronkenlappen uit de bar wist te manoeuvreren. Ik zat inmiddels rustig in de voortreffelijke lounge (wat is The Dylan toch een fantastisch pand) te wachten en na een kwartiertje kwam Steven binnen. Na een campari ijs, een tomatensap en wat kroepoek van rode biet met een mierikswortel dip schoven we aan tafel in de voormalig bakkerij van het armenhuis van Amsterdam.

De stukjes kaas waren niet klein!

De keus voor wat we gingen nemen was snel gemaakt: het werd het signature menu, waarbij we de traditionele duif die standaard op het programma staat verruilden voor een krokant gebakken zwezerik. Met een heerlijke langoustine als starter gingen we door een paar heerlijke gangen heen. Je kon merken dat het wild seizoen weer in volle gang was. Want ook hier stond een stukje haas als belangrijkste vleesgerecht op het programma. Deze keer met eendenlever met bladgoud en, yummie yummie, een heerlijke schaafsel van truffel. En natuurlijk een van de hoogtepunten: een selectie van de kaaswagen, waarbij gezegd moet worden dat de stukjes die afgesneden werden niet tot de categorie "lullige stukjes" behoorden. Verder werd er erg veel gelachen, onder andere door hervertellingen van hoogtepunten van onze samenwerking van de afgelopen 5 jaar. Het was een geweldige avond en ik weet zeker dat ik Steven in het programma ga missen, ik ga wel duimen dat hij op korte termijn echt een hele mooie klus gaat vinden! Al is het maar omdat ik denk dat ik dan weer een etentje van Steven krijg ;-)!!

Het was zo mooi: Guns 'N Roses

2011-11-23T22:18:00.001+01:00

Guns 'N Roses: ze hadden de beste kunnen worden!

Ik had het niet verwacht, maar eindelijk is er een talentenjacht op TV die ik leuk vindt. Sinds vorig jaar vind ik The Voice of Holland echt hartstikke gaaf om naar te kijken. Zelfs de overduidelijk geforceerde sluikreclames die erin zitten (zoals voor Coca Cola, Samsung Galaxy Tab en Haribo snoepjes) irriteren me niet. Maar hier even geen beschrijving van The Voice (dat kunnen jullie allemaal een keer gaan kijken). Nee, wat juist ook zo leuk is, is dat je liedjes weer hoort die je al een tijd niet geluisterd had. Vorige keer was dat bijvoorbeeld "in love with a girl" van Gareth DeGraw en deze reis heb ik "Sex on Fire" van Kings of Leon weer herontdekt. Maar wat me ook opviel is dat regelmatig nummers van Guns 'N Roses voorbij kwamen. En onwillekeurig gingen mij gedachten toen weer terug naar de tijd dat die band ook nog echt bestond....want hoewel formeel er nog een band onder deze naam optreed, is er van de oude magie niets meer over.

De uiteindelijke versie van de hoes

1987: ik zit net op de Universiteit en koop me blauw aan hardrock LP's. Ik heb een vaste platenzaak, MusicLand, en een van de verkopers adviseert me een band die nog weinig mensen kennen, maar die in de USA de boel op stelten zet. Doe mij die plaat dan maar, zeg ik natuurlijk. Maar na een half uurtje zoeken, blijkt de LP er niet meer te zijn. Geen nood, verderop zit een Free Record Shop en daar hebben ze nog een exemplaar liggen van Appatite for Destruction. Gelijk naar huis en de plaat maar eens opzetten. Een uur later lig ik bij te komen, want wat een ongelofelijke explosie van gitaren, stevige rock, pakkende teksten (verwacht geen Bob Dylan, overigens...) en het swingt als een tiet!!! Er staat geen enkel minder nummer op de plaat, en dat kom je toch niet vaak tegen!!!! De week erna draai ik de plaat minimaal 25 keer en ik weet het zeker: dit zijn de nieuwe koningen van de hardrock!!! Maar helaas, helaas, de band begint al een paar jaar later uit elkaar te vallen, waarbij de drummer Steven Adler de eerste is die de band verlaat, omdat hij teveel drugs gebruikte en vervangen wordt door Matt Sorum. Een par jaar later verschijnen de albums Use Your Illusion 1 en 2, waarin echte topnummers met een aantal zeikliedjes afgewisseld worden (zoals het toch altijd hoog in de top 2000 scorende November Rain).

Maar in 1992 is er een hoogtepunt, want de Gunners komen naar Nederland om in de Kuip te spelen. Samen met onder andere Rene ga ik erheen Voorprogramma's zijn Soundgarden (aaiii.....de eerste grunge invloeden doen hun intreden.....) en Faith no More. Spelen erg goed en op tijd en dan......is het wachten, wachten en nog eens wachten. Gelukkig hebben we tribunekaarten (geheel tegen de principes in) en kunnen we zitten, maar het begint al donker te worden als Axl en zijn mannen het podium betreden. En ze zetten een show neer die zijn weerga niet kent! "We moeten om 11 uur stoppen, maar willen jullie dat?". Neeeeeeeeeeeee!!!!!!! Dus, ze pakken de boete en spelen gewoon door de door de gemeente gestelde tijdslimiet heen. Wat een energie, wat een show, wat geweldenaren!!!! Een uurtje of drie en vijf liter vocht later zijn we klaar. De beste live band die ik ooit gezien heb, optredend op hun hoogtepunt. Het T-shirt dat ik hier gekocht heb, heb ik zeker 15 jaar gehad en gehouden, zelfs toen de print helemaal vervaagd was. Een paar jaar later zie ik Guns N Roses nog in Nijmegen, met Blind Melon en The Cult in het voorprogramma. GNR start deze keer bijna op tijd maar na anderhalf uur geven ze er de brui aan en er is duidelijk minder chemie. Dat klopt ook, want vanaf dat moment valt het ene na het andere bandlid uit en blijft alleen Axl Rose van de originele line up over. Chinese Democracy, de plaat waar uiteindelijk 9 jaar op gewacht werd, bleek een aardige rock plaat, maar dat was het dan ook. Maar die moet je dan ook maar links laten liggen. Appetite for destruction kan ik echter nog letterlijk meezingen. En na 24 jaar zegt dat toch wel het meest!

100K

2011-11-21T23:11:00.001+01:00

Weer een mijlpaaltje in mobiliteit

Het zal aan het mistige weer van de afgelopen dagen gelegen hebben, maar ongemerkt is er toch weer een mijlpaaltje in mobiliteit voorbij gegaan. Vanochtend zat ik met ongeveer 50 meter zicht voor me uit te kijken en rustig 80 km per uur op de rechterbaan te rijden, toen mijn oog op de kilometerteller viel en ik zag dat ik al 214 kilometer over de 100.000 kilometer zat. Hoewel dat voor auto's in de huidige tijd geen enkel probleem meer is, zat het toch nog in mijn hoofd dat dat een heugelijk moment was dat de auto dat in ieder geval gehaald had, zeg maar een klokje rond :-). Voor dit leasecontract heb ik nu nog een kleine 20.000 kilometer te gaan en daarna mag ik de C5 weer in gaan ruilen. Wat het daarna gaat worden als bolide zal ook van een aantal andere zaken die spelen afhangen, de eerste ideeën gaan uit naar een BMW of een Audi (ook in de 20% bijtellling categorie), maar nadat ik gisteren de foto's van de Citroen DS5 had gezien, begin ik wel weer heel erg te twijfelen, want die is toch ook wel heel erg mooi. Nou ja, nog enkele maanden de tijd om er eens goed over na te denken!

Bezoek aan Fifteen

2011-11-20T12:04:00.001+01:00

Graffiti genoeg, nu nog klanten

Toen Hans en Leny dit jaar naar Turkije vlogen en aan boord van het Transavia toestel een sandwich kochten, kregen ze een leuke verrassing. Ze wonnen namelijk een tegoedbon om te besteden bij het restaurant van Jamie Oliver, genaamd Fifteen. En omdat het goed volk is, werden Daan, Jeroen, Ans en ik mee uitgenodigd om zaterdag de lunch te gaan gebruiken. Dat is een kans die je natuurlijk niet voorbij kan laten gaan! Dus togen we rond 12 uur naar Fifteen, waar Leny om 12.30 uur gereserveerd had. Dat laatste bleek niet helemaal nodig te zijn, want toen we binnen kwamen bij Fifteen was er om precies te zijn geen enkele andere gast aanwezig. De ober vertelde ons dat ze het ook niet begrepen, want gisteren was het volle bak geweest tijdens lunch (toch ook vaak zakelijke klanten) en diner en voor vanavond was het ook volgeboekt, maar nu kon je een kanon afschieten en op zeker niemand raken! Enerzijds wel lekker rustig, maar wat meer mensen erbij is toch ook gezellig. Uiteindelijk raakte in de loop van de middag naast ons vier tafeltjes, maar zoals gewoonlijk waren we als eerste binnen en als laatsten weg.

Vitello Tonato, maar anders dan ik het ken

Qua eten was het een Italiaanse middag. Het was met name pasta dat de klok sloeg, die overigens wel ter plekke vers gedraaid werd. De Vitello Tonato was een uitstekend voorgerecht, als hoofdgerecht had ik een aardappel gnocci (is er andere gnocci??) met gorgonzola en peer en als dessert verzorgde de ober een grand dessert voor de gehele tafel, bestaande uit de gehele dessert kaart van het restaurtant (nu bestaat die uit vier gerechten, dus dat voel ook wel mee :-)), waarbij met name de citroentaart en de panna cotta de show stalen, die waren echt heel erg goed! Op het eten bij Fifteen was dus helemaal niets aan te merken, de bediening was op zich in orde, zeker als je weet dat het hier voornamelijk kansarme jongeren betreft die hier een kans krijgen om een start in de horeca te maken, maar wat wel opviel: jezus mina, wat duurde het lang voordat gerechten uitgeserveerd werden. We hadden geen haast en vonden het prima om 3,5 uur te zitten, maar ik vraag me echt af hoe dat gaat als het restaurant (180 couverts) helemaal vol zit. Wellicht dat het dan iets straffer aangepakt wordt, want anders verlaat de laatste diner gast denk ik het pand om 3.30 's nachts......

Al met al wel een erg gezellige middag met een heerlijke lunch. Hans en Leny, hartstikke bedankt hiervoor, ook namens Ans, Daan en Jeroen, we waarderen het heel erg!!!!

De tickets zijn binnen

2011-11-19T20:14:00.001+01:00

Tickets binnen, maar dan wel nieuwere :-)....

Na vastgesteld te hebben dat de trip naar het diepe zuiden van de Verenigde Staten plaats gaat vinden van 18 tm 26 mei 2012 werd het tijd om de prijzen van vliegtickets in de gaten te houden. Toen we een paar weken geleden onderzoek deden was de prijs 825 Euro en dat vonden we wel wat stevig. Rene was deze keer erg actief in de "pricewatch" en kwam erachter dat er een mooie deal beschikbaar kwam voor 620 Euro, en dat met maar een overstap waar tussen de vluchten maar twee uur tussen zat. Om een Amerikaanse spelshow te quoten: The Price Is Right!!!! Helaas bleek degene die we gevonden hadden binnen twee uur alweer uitverkocht te zijn (grrr.....), maar het betekende alleen maar dat we op de heenweg twee uurtjes later vertrekken en zo erg is dat nu ook weer niet. Dus op de heenreis vliegen we via Minneapolis naar Nashville en op de terugweg vertrekken we vanuit St Louis, om uiteindelijk in Memphis over te stappen om weer terug naar Amsterdam te vertrekken.

Nu inmiddels ook het reisschema vast ligt (3 dagen Nashville, 1 dag Memphis, 3 dagen St Louis), wordt het tijd om ook de overige zaken, zijnde auto en hotels te gaan regelen. Ook daar staat de komende tijd onderzoek centraal. Voor wie nog mooie drie sterren accommodaties in de buurt weet: we houden ons aanbevolen!!

Sint Maarten

2011-11-18T21:42:00.001+01:00

De vangst van een avond zingen!

Een week geleden was het de week van de Sinten. Zaterdag kwam de oude Klaas het land in, maar de dag ervoor was het Sint Maarten. Waar ik zelf nooit met een lampion door de straten heb gelopen en voor het zingen van liedjes snoep kreeg, is dat voor Daan en Jeroen wel een traditie geworden. De heren hadden allebei hard aan een lampion gewerkt en die zagen er allebeid erg mooi uit, en om 18.30 gingen Daan, Jeroen en Ans er samen met Gunnie en Aniek op uit om de buurt onveillig te maken. Ikzelf bleef thuis om de kinderen die bij ons kwamen "bedelen" van snoep te voorzien. Het was drukker dan vorig jaar, toen door storm en regen er precies 1 kind aan de deur verschenen was, deze avond waren het er maar liefst 4! Toen er na deze vier weer op de deur geklopt werd, kreeg ik een verrassing, want Daan stond voor de deur. Hij had geen zin meer om te lopen en had een grapje van Gunnie net even te serieus genomen en was naar huis gerend. Tien seconde later zat hij achter zijn laptop en was hij het hele incident alweer vergeten. Een half uur later kwamen de andere lopers weer thuis, met flinke zakken snoep, waarvan de inhoud uiteindelijk niet eens in de snoeptrommels van Daan en Jeroen pasten. Ik denk dat dat ook komt, omdat het aantal lopers kennelijk klein was en uiteindelijk iedereen waar aangebeld werd probeerde zijn snoep te lozen (dat deed ik in ieder geval wel). Het eind van de avond werd door Jeroen gevierd met een snoep regen, waar twixen, marsjes, lollies, haribo zakjes (waarschijnlijk gestolen van The Voice of Holland) en andere snoepjes over hem heen gegoten werden, totdat hij in elkaar zakte van de slappe lach. Ik denk dat we de komende weken nog wel op deze voorraad kunnen teren.....

Bonjour Louis, Au Revoir Johan

2011-11-17T23:14:00.001+01:00

He's back......

Gisteren, net voor ik van kantoor vertrok, hoorde ik een bliepje op mijn iPhone. Er was een bericht binnen gekomen, waarin stond "Louis van Gaal terug als directeur Ajax". Mijn eerste reactie was: welke zieke geest heeft deze grap verzonnen. mijn tweede reactie was: oh, dit is zo'n quote, waarin van Gaalz egt dat hij ooit terug komt als algemeen directeur, maar dat dan wel eerst een heleboel mensen weg moeten zijn. Maar als derde dacht ik.....het zal toch niet waar wezen. Lang leven de voordelen van mobiel internet, want vijf minuten later wist ik gelijk dat het toch echt het geval ging zijn. Maar Louis en Johan Cruyff, dat zijn toch aartsvijanden van elkaar? Dat klopt, maar de RvC van Ajax had van Gaal gewoon aangenomen zonder Cruyff erbij te betrekken, omdat hij eigenlijk gewoon te lastig was. Tja, zo kan dat dus opeens gaan. Vervolgens zag ik Johan Cruyff exploderen en allemaal teksten uitkramen waarvan ik dacht: ja vriend, dat gebeurd er dus, nu krijg je alles wat je de afgelopen maanden zelf gedaan hebt in klinkende munt terug betaald. Ergo, mijn conclusie: Hallo Louis en Toedeledokie, Johan. En neem die ja-knikkers als een Wim Jonk ook maar gewoon lekker mee. Succes Louis, maar wel graag 1-1 beginnen en niet langer wachten, alleen om Bayern Munchen financieel te laten bloeden :-).....

Wat een grote vent!

2011-11-15T21:09:00.001+01:00

Wat een mannetje!!

De afgelopen tijd merkten we aan Daan dat hij het op De Hoek niet meer zo leuk vond. Er is een nieuw beleid waarbij het verplicht is om een aantal activiteiten te doen, waar Daan lang niet altijd zin in heeft. Het is nou eenmaal niet zo een rouwdouwer als de meeste jongetjes die bij hem in het "apenhuis" zitten, hij leest liever rustig een boek, maakt een fantasie tekening, speelt met de Playstation of doet een spelletje met een aantal van de andere kinderen. En aangezien de leidsters daar ook steeds over begonnen te zeuren, vonden wij het tijd om Daan dan binnenkort maar eens van de opvang af te halen. Het zou een beetje een verjaardagscadeau zijn (hij wordt in februari 10 jaar), maar de leidsters van De Hoek vonden het nodig om het Daan maar alvast te vertellen (en bedankt, he!!). Nu Daan het toch wist, werd het tijd om een paar dingen met hem af te spreken, want het betekent onder andere dat hij vanuit school alleen naar huis moet lopen. Vrijdag vonden we dat we dat maar eens moesten proberen. Ik was er wat huiverig voor, maar Daan zag het helemaal zitten, hij vond het eigenlijk wel ongelofelijk stoer om te doen. Dus kreeg hij wel zijn mobiele telefoon mee en om vijf over drie belde hij dat hij van school weg ging. Papa ging natuurlijk direct op de uitkijk staan en kijken waar hij bleef. Weer vijf minuten later belde Daan om te zeggen dat hij de N200 veilig overgestoken was. Na een minuut of tien kwam hij rustig de tuin binnen lopen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Hoewel het natuurlijk maar een klein dingetje is, was i zo ongelofelijk trots op hem!!! Wat knap toch dat hij dat "gewoon" even doet. Ik stond er bijna met tranen van in mijn ogen, mijn kleine mannetje begint inmiddels een echte grote vent te worden!

The Apple Experience

2011-11-13T12:11:00.001+01:00

Apple TV was zo geïnstalleerd!

Vorige week, tijdens een ontspannen ogenblikje tijdens de implementatie van een van onze internet applicaties, sprak ik met Onno over de voordelen van Apple tov Microsoft producten. Nu is dat natuurlijk grotendeels open deuren inschoppen, maar Onno vertelde me dat hij net Apple TV had aangeschaft. Tja, er zat nog niet heel veel op, maar je kon wel films huren vanuit iTunes (maar dat kost geld :-)), je foto's en films van elke Apple product in je huis op je TV afspelen en ook Vimeo en YouTube afspelen. Nu was dat laatste me nog niet gelukt via mijn Popcorn Hour of Sony TV, ondanks de beloftes dat dat zou kunnen. Het is vast mogelijk, maar wel erg ingewikkeld en traag. Toen ik na een kort surfrondje erachter kwam dat ook MLB.TV via Apple TV te zien was. besloot ik die 120 euro er eens tegenaan te gooien. Twee dagen later werd het apparaat bezorgd en het eerste wat me opviel: het past in de palm van je hand! Aansluiten is ook erg eenvoudig: even een HDMI kabel (die overigens niet bijgeleverd werd, jammer...) in het apparaat en de TV en een stekker in het stopcontact en......hopla.

Vervolgens via het scherm aansluiten op je wireless netwerk, de "thuisdelingsfunctie" inschakelen (ook niet echt ingewikkeld) en je bent helemaal klaar! Al met al een werkje van nog geen kwartier (en maar een keer vloeken, dat is een unicum voor mij :-)) en de boel was up & running. Wat overbleef was dat de afstandsbediening wat onhandig was, maar gelukkig is er de app "Remote" van Apple op je iPhone en daarmee kun je de boel ook veel beter aansturen (je kunt er namelijk veel eenvoudiger mee zoeken in bv YouTube). Ook dat was uiteindelijk 10 minuten werk. Al met al dus 30 minuten voor alle installatie en je bent klaar. Typisch Apple, alles sluit naadloos aan en het is super gebruikersvriendelijk. We zullen de ideeën van Steve Jobs nog echt gaan missen........

Oh ja, gisteren ook nog even iCloud ingeregeld, zodat ook alle foto's die ik met mijn iPhone neem keurig ontsluitbaar zijn via iPhoto. De langste tijd was ik ermee bezig dat het omzetten van mijn mobile.me account ervoor zorgde dat de user op mijn Mac niet mijn Apple ID was die ik normala gebruikte, maar de Mobile Me versie. Maar dat was uiteindelijk ook alleen maar even uitloggen en weer opnieuw inloggen en het was geregeld. Ach, ach, ach, was alles op computergebied maar zo eenvoudig, dan had ik tijdens werkdagen niet iedere dag de frustratie van trage Dell computers met onhandelbare windows applicaties......

Trotse zoon en papa

2011-11-12T23:02:00.001+01:00

De eerste stap naar diploma A is gezet!

In tegenstelling tot Daan is Jeroen niet zo een groot zwemtalent. Tot een jaar of twee geleden had hij er zelfs helemaal geen zin in, nu vind hij het wel heerlijk om te doen (zoals bijvoorbeeld tijdens de zomervakantie) en met zijn bandjes om gaat het ook prima, maar op zwemles, nee, daar heeft hij eigenlijk helemaal geen zin in. Na de vakantie zijn we begonnen met zwemles in Hoofddorp en hoewel de eerste les best aardig ging, moest hij na een poging in het gele badje weer terug naar wit. Dat werkte niet echt motiverend, en hij kreeg ook nog een beetje mot met een aantal van de leraressen wat niet hielp. Afgelopen vrijdag was het een flinke toer om meneer mee te krijgen naar zwemles, maar uiteindelijk ging hij met de bokkenpruik op weer in het bad. Ik zag via de videocamera in de kantine van het zwembad dat het best lekker ging. Toen ik Jeroen op ging halen aan het eind van de les lag hij nog in het water, maar toen hij mij zag, stoof hij er direct uit en kwam op me afstormen met een papier en riep hij "Papa, ik mag naar het gele badje", terwijl hij er helemaal bij stond te glunderen! Daarna rende hij weer terug naar het bad en plonsde erin. Dat gaf zowel Jeroen als mij een lekker gevoel, want met doorzetten had hij deze stap toch maar mooi gemaakt! Volgende week dus naar het gele badje, maar ik denk dat een paar privé lesjes van Zwemvogel Gemma Jeroen nog sneller verder gaan helpen!

Haverhals nieuws

2011-11-11T20:28:00.001+01:00

Ondanks een auto in de zaak toch open, grote klasse!!!

Toen ik gisteren even op Facebook kijk, zag ik een bericht van Jenke Haverhals dat er weer een auto zijn zaak in was gereden. Ik was helemaal verbaast, want een jaar geleden was hij ook al het slachtoffer geweest van een ramkraak! Dus vanochtend, nadat ik even langs was gegaan bij Jenke in Zwanenburg en het bleek inderdaad wederom zo te zijn dat een aantal onverlaten een auto door de deur hadden gereden en toen een flink aantal producten mee hadden genomen!! Maar los van die schade, was de ellende in de zaak natuurlijk veel groter, want de deuren waren volledig vernietigd en het glas was overal naartoe gesprongen en had zijn sporen in de zaak zelf, maar ook in schoenen en kleding achtergelaten. Het spreekt voor het team van Jenke dat ze gisteren toch open zijn beleven, want je kunt geen klanten voor niets laten komen! Dat getuigt toch wel van een bijzonder grote klantgerichtheid en een liefde voor het vak. Grote klasse jongens en meisjes, nu maar hopen dat het opruimen snel gebeurd is en de schade herstelt. Maar om het duidelijk te stellen: de zaak is gewoon open, dus gewoon langs gaan, een extra hart onder de riem kunnen ze nu wel even gebruiken!!!!

Bij mijn bezoek hoorde ik ook van Martijn Kamminga helaas Haverhals gaat verlaten per 1-12, maar hij gaat iets heel leuks doen, namelijk zijn eigen onderneming beginnen! Met al zijn enthousiasme, drive, kennis en kennissen moet dat wel een succes worden!!! Martijn, heel veel geluk en plezier, ik weet zeker dat dat goed gaat komen met Kamminga BV!!!

Living Social

2011-11-10T22:46:00.001+01:00

Voor het eerst een koop!

Op de een of andere manier ik een "sucker" voor nieuwsbrieven en aanbiedingen die per email gedaan worden. Als ik me ergens op een site inschrijf, hetzij om gebruik te maken van de informatie hetzij om er iets te kopen, dan kruis ik toch altijd het vinkje "ja, ik wil de aanbiedingen ontvangen..." aan. Want ja, je kunt het toch ook zo de virtuele vuilnisbak in kieperen. Wat er uiteindelijk in resulteert dat ik inmiddels meer van dit soort dingen in mijn mailbox krijg, dan post die er toe doet. Een tijd geleden schreef ik me in voor de OneDayFly en kort daarna voor iBood en ook de Virtuele Media Markt, die met name producten aanbieden voor een vaak lage prijs. Als je echter een tijd deze mails krijgt, merk je dat de TV armsteunen van Vogel en HDMi kabels wel verdacht vaak voorbij komen :-). Sinds een jaar sta ik echter ook ingeschreven bij sites die meer kortingsbonnen verkopen voor "diensten". De bekendste is wel Groupon, die vaak zaken als diners, uitjes of massages ("happy end, sir?") voor soms wel 70% korting aan weet te bieden. Maar om eerlijk te zijn, tot een koop ben ik eigenlijk nooit over gegaan. Via Groupon kwam ik ook bij Living Social, eigenlijk precies hetzelfde concept. En vooruit, ik drukte op de knop om ook hier de aanbiedingen van te krijgen (hoe gek ben ik?).

Nu wilde ik toevallig een aantal van deze diensten afgelopen week op gaan zeggen, en Living Social stond op het lijstje en niet op de laatste plaats. Wat schetst echter mijn verbazing: gisteren krijg ik de mail binnen en ik zie een aanbieding, zijnde 50% korting op luxe kazen. Pardon? Eens even lezen en wat blijkt: je kon een waardebon van 20 Euro kopen voor 10 Euro om kaas bij L'Amuse te kopen. Dat was niet tegen dovemans oren gezegd en uiteraard stuurde ik ook even de mail door naar Ans, zodat zij ook even een aankoop kon doen. Dus even later hadden we 40 Euro tegoed voor 20 Euro betaald. Kijk, en alleen daar al voor laat ik voorlopig dus toch nog maar eventjes de nieuwsbrieven en aanbiedingen emails in de mailbox terecht komen!!!

Reus?

2011-11-08T22:46:00.004+01:00

Daan met Reus, toen hij nog klein was (Reus dan...)

Toen ik Daan vandaag op kwam halen op De Hoek, riep Rinske, de leidster me even bij haar. Daan was erg droevig uit school gekomen en dat kwam door een werkje wat hij had moeten maken. Toen ik er met Daan over sprak haalde hij een vel papier uit zijn tas en legde mij uit dat hij van de juffrouw een opdracht had gekregen om een lijstje te maken van mensen, dieren en dingen waar hij veel om gaf. Onderaan stonden zijn knuffels (Orkie en Snuffel), daarna een hele lijst mensen (Ans, Jeroen, ik, alle opa's en oma's en neven en nichten en tantes), maar helemaal bovenaan stonden de huisdieren. Maar die hebben we toch niet? Dat klopt, want op de lijst stond Reus, met daarachter, tussen haakjes "de hond die ik al niet meer heb". Het was vertederend opgeschreven en toen ik er verder met Daan over sprak gaf hij aan dat hij reus erg miste. Nu kwam dat voor mij als een donderslag bij heldere hemel, maar Ans vertelde dat Daan dit weekend veel met twee honden in de duinen had gespeeld, dus dat dat, samen met de opdracht, dit wel eens losgemaakt kon hebben. Om toch aan Reus te kunnen blijven denken en hem in ere te houden, hebben Daan en Jeroen allebei twee foto's van Reus boven hun bed gehangen. Dat is prima, want er niet over praten of het wegwuiven is wel het slechtste wat je kan doen. En het helpt ook in verwerking, want na het ophangen van de foto's waren beide kinders alweer een stuk rustiger.

B-Rock 93.7

2011-11-07T22:03:00.001+01:00

Leuk station!!

Iedere vakantie naar de VS als ik een auto ter beschikking heb, probeer ik altijd een radiostation te vinden dat de muziek speelt waar ik graag naar luister. Dat betekent dus met name classic rock en hair metal, zoals die in de jaren 80 gemaakt werd! Dus "pour it on" met AC/DC, Metallica, Guns n Roses, The Cult, Aerosmith, en . Mijn favoriet was altijd 94WYSP, maar die werd uiteindelijk buiten de USA uit de lucht gehaald (niemand begrijpt waarom, maar goed.....). Nu gaan we in mei naar het diepe zuiden, dus deed ik eens een kleine verkenning van de regio en kwam uit bij een radio station dat uitzend vanuit Upper Cumberland en dat ligt in.....Tennessee, waar ook Memphis en Nashville liggen! Nu staat deze regio toch meer bekend om zijn country and western achtergrond (jaja, country & western, zoals bevestigd in The Blues Brothers, zie hier voor het bewijs), dus hoe goed kan een hardrock kanaal dan zijn. Nou, om eerlijk te zijn: best goed! Het betreft hier om precies te zijn B-Rock 93.7, waar ik inmiddels al een flink aantal uurtjes naar geluisterd heb. Van klassieke hardrock tot NWOBHM, van grunge tot thrash metal en van hardcore tot punkrock, ze draaien het allemaal. Gelukkig worden de super Amerikaanse commercials tot een minimum beperkt (hoewel ik het nu wel weet hoe ik in Tennessee goedkoop aan een Buick kan komen, dat is toch informatie je ooit best eens van pas kan gaan komen, dacht ik zo!). En zoals het een hedendaagse speler die zich serieus neemt betaamd, is er in de Apple Appstore ook een app te downloaden, die het je erg makkelijk maakt om te luisteren (hoewel ik zelf via mijn Sonos systeem hem ook af kan spelen, alleen de Sonos is wat minder makkelijk mee te nemen als ik naar buiten ga). De app is uiteraard gratis, dus voor de liefhebber is het niet moeilijk om eens een poging te wagen om te kijken of B-Rock 93.7 wat voor je is. Ik denk wel dat ik het radiostation voor Tennesse 2012 al gevonden heb.

Wat een afgang......

2011-11-06T17:51:00.001+01:00

Een zwarte dag

Ik wilde vandaag een stukje schrijven over een nieuw radiostation dat ik ontdekt heb, met lekker oude rock classics, als een soort vervanger van 94WYSP (en die ook nog eens uit Tennessee blijkt te komen, waar we volgende jaar met de mannen een week op vakantie gaan!!). Maar ik krijg het niet uit mijn vingers. Iedere keer dat ik naar het toetsenbord grijp, komen er alleen maar woorden van boosheid, schaamte en teleurstelling uit. Hoe dat kan? Tja, ik had niet verwacht dat mijn vrienden van Ajax mij nog zo zouden kunnen raken, maar de prestatie die ze vanmiddag in Utrecht op de mat legden, was echt te beschamend voor woorden!!! Hoewel na de eerste helft ze nog met 2-3 voor stonden, werd het daarna in 10 minuten tijd 5-3 en uiteindelijk eindigde men op 6-4. Ongelofelijk wat een prutsers!! De verdediging was van een kwaliteit zoals ik het zelden gezien heb, zo slecht. Vermeer was schuldig aan drie doelpunten, Andre Ooijer maakte ook al een fout waar een doelpunt uit kwam en had een rode kaart moeten krijgen, Jan Vertongen speelde als een hockey meisje van 13 jaar, vd Wiel had een vrije dag genomen en Vurnon Anita heeft de mensen alleen maar voorbij zien lopen. Ik kan nog een hele tirade houden, maar het enige wat eigenlijk wil doen is mijn oude vak van management consultant heel even oppakken om Frank de Boer te helpen. Frank, gratis advies: hiertegen helpen alleen voor alle spelers 10 keiharde stokslagen.

Knotten

2011-11-05T22:07:00.001+01:00

De eerste wilg is geknot!

Het is vijf november en het is 19 graden in Halfweg. Dat is toch wel bijzonder, zeker als ik de afgelopen week op de radio heb gehoord dat we een "horror winter" of een "winter of death" gaan krijgen en terwijl er al vele centimeters sneeuw ligt in New York. Maar dat biedt wel even mogelijkheden. De 25 knotwilgen die onze tuin rijk is, begonnen alweer flink in de takken te komen, en we wilden het niet zo op laten lopen als vorige keer (toen we twee jaar met knotten hadden gewacht), want dan worden de takken wel erg dik. Dus vanochtend kon ik onze kettingzaag weer eens uit de schuur halen, even wat extra zaagolie toevoegen voor de zekerheid en ..... daar gingen we weer als de politie. De eerste boom ging lekker snel, totdat op het einde de ketting van de zaag afliep. En dan blijk ik toch niet de handige Harry te zijn die die er weer even snel oplegt. Dus na vier pogingen en twee wonden aan mijn duimen (ja, ik heb het voor elkaar gekregen om allebei de duimen te verwonden, dat is eigenlijk best knap om te doen :-)), was ik eindelijk weer zover dat ik verder kon. Inmiddels had Ans de kuierlatten getrokken om met Jeroen naar yoga te gaan en Daan vond het binnen een stuk leuker dan papa te helpen, dus helaas bleek ik de enige te zijn die zowel moest zagen, als ook de takken op een hoop gooien, waarbij het vervelendste werk was om de takken die van de bomen vielen uit de sloot te vissen en vervolgens weer naar de juiste plek te transporteren. Maar al met al ging het best lekker en het weer hielp daar zeker aan mee. Na vijf bomen begon ik echter wel een beetje lamme armen te krijgen en vond ik het welletjes. Zoals een van mijn directeuren bij CMG plachtte te zeggen: er moet altijd een stukje werk voor morgen overblijven. En aangezien het morgen weer lekker weer wordt, neem ik die raad graag ter harte!

Weer eens bij Gary

2011-11-04T23:01:00.000+01:00

Bagels, cappuccino, jus d'orange, iPad en iPhone, een gouden combinatie!

Vanochtend na het naar school brengen van Daan en Jeroen had ik een enorme zin om eens buiten de deur te gaan ontbijten. Ans had haar hardloopkleren al aan, die die vertrok snel, dus ging ik er alleen op uit. Hoewel ik eerst dacht naar Anne & Max te gaan, besloot ik op het laatste moment toch om weer even naar iets Amerikaansere sferen terug te keren, en me te begeven naar de plek waar je de beste bagel van Nederland kan eten, namelijk Gary's Deli in de Kinkerstraat in Amsterdam West. Ik heb al eerder hierover geschreven en hij staat zelfs in mijn "things to do, places to be" lijst als iets waar je gewoon geweest moet zijn. Zo op vrijdagochtend is het lekker rustig, dus na een uitgebreide bestelling van een maanzaad bagel met humus en geroosterde groenten (toasted, uiteraard), een sesamzaad bagel met cheddar, guacamole en salsa, een jus d'orange en een grote cappuccino ging ik aan een van de tafels zitten, deze keer naast twee studentes antropologie. Ja, het is Amerikaans, dus dicht op elkaar en ik kan me helaas dan niet helemaal afsluiten voor de verhalen van je buren :-).Deze twee bagels zijn wel mijn favorieten, maar vergeet ook zeker niet eens aan de melted tuna te denken, ook hemels!!!! Blijf het wel bijzonder vinden dat er bestek bij de bagel geserveerd wordt, een bagel eet je met je handen!!!!

Met je iPad erbij om de krant te lezen of wat te surfen op het web en de iPhone om in contact te blijven met mijn projectteams was het even een heerlijk relaxed uurtje om door te brengen, je wordt door de crew nooit opgejaagd en een extra bestelling van een cappuccino werd snel geserveerd. Een geweldige plek voor een ontbijt, maar ook voor de lunch of voor een snelle "bite". Ik kan maar twee dingen noemen als kritiek: ik zie Gary eigenlijk nooit meer, en de heerlijke couscous salade die men serveerde wordt niet meer gemaakt :-(. Los dat nog even op en het is helemaal perfect!!

De klusjesman

2011-11-02T23:14:00.004+01:00

Het is even wennen voor Daan

Kleine kinderen worden groot. Daan is nu al bijna 10 jaar, wat gaat de tijd toch snel. Maar met ouder worden, komen ook meer verantwoordelijkheden. In dat kader wilden we hem ook een taka in het huishouden geven. Na even denken wat dat kon zijn, besloten we om Daan "hoofd vuilnis" te maken. Dat betekent dat hij in het kader van de afvalscheiding het plastic, glas en papier weg mag brengen. En hij moet zelf even bezien of hij een dag het wel wegbrengt of niet, maar het mag geen ophoping worden. Het was even moeilijk voor Daan om er aan te wennen, maar inmiddels heeft hij het wel onder controle. Hij moet ook nog even wennen dat hij soms moet schakelen over het wegbrengen, want 's avonds is het nu donker en dat is niet prettig, dus is het handiger om het 's ochtends te doen of papa of mama te vragen om even mee te lopen als je het toch een beetje eng vindt. Daan is nu dus voorzien, binnenkort zullen we maar eens gaan kijken wat voor ongelofelijk leuke taak we voor Jeroen kunnen gaan bedenken :-).

Mauro

2011-11-01T19:38:00.000+01:00

Die Mauro, en hij is nog wel fan van PSV!!

De laatste dagen worden we overspoeld met Mauro. Het is bijna onmogelijk om er uiteindelijk een standpunt over in te nemen, omdat als je het individuele geval bekijkt je natuurlijk direct zou willen beslissen om de snedige snaak die platter Limburgs praat dan Geert Wilders lekker in Nederland te laten, terwijl "in the big picture" er ook iets voor uitzetting te zeggen is. Het is echter wel beschamend hoe bijvoorbeeld onze vrienden van de Partij van de Afgunst nu minister Leers op de korrel nemen, terwijl de vorige staatsecretaris Albayrak dit besluit al jaren geleden genomen had. De CDA poging om met een oplossingvan het studie visum iedereen te vriend te houden, daar zou je ook het schaamrood van op de kaken krijgen. Maar wat echt tenenkrommend was, was afgelopen vrijdag bij Pauw en Witteman, waarin staatssecretaris Bleeker het CDA standpunt ging verdedigen. Stoer dat hij er zat, dat wel en je kon het met hem eens zijn of niet. Maar aan het eind gaat de beste man iets op een papiertje schrijven en uiteindelijk krijgen de heren P&W het in beeld en vragen wat erop staat, waarop Bleeker het papiertje aan Mauro laat zien en waarop te lezen is dat Bleeker Mauro uitnodigt voor Twente - PSV. Ik dacht echt dat ik mijn ogen niet kon geloven!!! Ik geloof direct dat Bleeker het uit de goedheid van zijn hart deed, maar het is een dusdanige gebrek aan empathie dat het echt schokkend was om te zien van iemand die verondersteld wordt leiding te geven aan ons land. Wat je daar nou van moet zeggen? Beter dan Mauro kan ik het niet samenvatten: MOOI NIET !!!!

Gault Millau

2011-10-31T22:54:00.001+01:00

Binnen bij Bolenius

Nadat eerder deze maand de Lekker 2012 uitgekomen was, was het vandaag de beurt aan de tweede gids die zijn "lijstje" ging presenteren, de Gault Millau 2012. Waar de Lekker door sommige chefs als de "Story" van de culinaire wereld wordt aangeduid, staat de Gault Millau wat hoger aangeschreven. Ik vind zelf altijd het puntenstelsel dat Gault Millau hanteert wat lastig, maar wat mij opviel was dat in de hoogste regionen toch ook gewoon de namen staan van de restaurants die je ook in de Lekker ziet. Dus ook hier een maximale score voor Oud Sluijs, op de voet gevolgd door Librije, Beluga, Interscales en De Leest. Veel oude wijn in een nieuwe zak, derhalve. Wat mij wel opviel was dat de prijs voor meest talentvolle chef ging naar Luc Kusters van Bolenius. De jury gaf hem als typering "...een jong en eigenwijs talent die voor zijn Nieuw-Amsterdamse keuken". Dat spreekt toch wel aan, dus ik heb Bolenius op de lijst van aan te doene bestemmingen gezet, waarbij ook de prijs van het menu zeker aanspreekt, 55 Euro is in vergelijking tot de sterrenrestaurants een schijntje. Eens kijken wanneer we hier een gaatje voor in de agenda kunnen gaan vinden!

Het wordt.......St Louis!!

2011-10-29T22:27:00.001+02:00

Bush Stadium in Saint Louis

Gisterenavond werd de zevende en laatste wedstrijd gespeeld in de 2011 world series. Waar de zesde wedstrijd een ongelofelijke thriller was, was de zevende wedstrijd dat niet, want het werd een eenvoudige 6-2 overwinning voor de St. Louis Cardinals over de Texas Rangers (die voor de tweede keer achter elkaar de world series verloren). Dit was ook voor onze vakantie in 2012 naar het diepe zuiden van de Verenigde Staten van invloed, want deze win en het schema van de Cardinals en de Atlanta Braves heeft de doorslag gegeven: we willen de wereldkampioenen wel eens live aan het werk zijn. Dat betekent dat we Atlanta deze keer niet aan gaan doen, maar dat deze keer het reisschema gaat worden: Nashville - Memphis - Saint Louis, waarin we in Busch Stadium de wedstrijd tussen de Cardinals en de Philadelphia Phillies (de gedoodverfde kampioenen van dit jaar....) gaan bekijken. Nu gaat het puzzelen beginnen hoe we de week die we daar gaan besteden door gaan brengen, dat wordt nog best wel een flink werkje, want hoe gaan we alle drie de plaatsen voldoende tijd geven om de juiste dingen te zien. Maar goed, het is pas in mei 2012, dus we hebben nog even :-).

Say cheese at L'Amuse!

2011-10-28T23:39:00.000+02:00

Wat een goed idee van L'amuse!!

Gisterenavond had ik trek in een stukkie kaas. Dan is er maar een plaats om naar toe te gaan en dat is L'Amuse. Ik wist dat de winkel in Amsterdam verhuist was, dus ik was wel benieuwd wat er nu gewijzigd was. Na eerst brood bij het Vlaamsch Broodhuys gehaald te hebben, reed ik naar Amsterdam Zuid, maar naar het Olympiaplein 111 in plaats van de Stadionweg. Het eerste wat mij opviel was dat de zaak naast Le Fourniel de Sebastien gevestigd is, een traditionele Franse bakkerij, waar de mensen in een lange rij buiten stonden. Dat was bij L'Amuse niet het geval. Er stonden een paar klanten binnen, zodat ik even de tijd had om rond te kijken. Wat mij direct opviel, was dat direct links van de deur een nieuwe toonbank gevestigd was, die deze keer niet op kaas was gericht, maar op de charcuterie (vleeswaren). Ik zag een paar heerlijke hammen, salami's en mortadello liggen. Het was even "doorbijten", maar deze keer liet ik ze liggen. Martin was zelf nog de laatste hand aan de zaak aan het leggen, maar ik denk dat hij beter zich op de kaas kan richten dan een carrière als handige klusser ambiëren :-). Wat mij het meest in het oog sprong, was dat er achter in de zaak een aantal tafels en stoelen geplaatst waren, waar ook een bord bij geplaatst was. Dat bord is op de bijgaande foto te zien, en ik vond het een bijzonder aantrekkelijk idee. Geen High Tea, maar een High Cheese, waar heerlijke kazen en vleeswaren geserveerd gaan worden. Briljant!!! Even navraag gedaan bij Martin en het idee is om binnen twee weken dit ook daadwerkelijk uit te gaan serveren. Nu wil het zo zijn dat we een dergelijk initiatief ook in Chicago hadden gezien, maar daar zijn we er niet aan toegekomen om daar gebruik van te maken. Dus er is maar een manier om dat goed te maken, namelijk zsm eens bij L'Amuse aan te schuiven, ik heb daar eerlijk gezegd ook meer vertrouwen in. Binnenkort in dit theater: een recensie van een High Cheese bezoek!!!

USA 2012 en nog iets eind 2011??

2011-10-27T21:50:00.000+02:00

Je bent nog niet terug van de ene vakantie en de discussies over de volgende beginnen alweer. Net een week koud terug uit Chicago, kreeg ik al weer mails over ons bezoek aan de USA in mei 2012. Een besluit over de laatste stad in de drie steden trip is nog niet definitief genomen, maar ik zie een tendens richting St Louis ipv Atlanta. Maar het is nog geen zekerheid, want Atlanta schijnt wel een erg mooie Segway toer te hebben en aangezien ik die in Chicago echt te gek vond, kan dat nog de doorslag geven, als we een leuke honkbal wedstrijd kunnen vinden. Zoals eerder gemeld zijn Memphis en Nashville zekerheidjes op deze reis en als je daar bent, dan is Graceland, hoe "corny" ook, een absolute must. Ik be er een paar leuke foto's van gezien en ik wil wel een mooi Elvis overhemd!! Daarnaast denken Ans en ik ook nog na over een korte vakantie aan het einde van het jaar, wellicht met de jongens een paar dagen naar Engeland, Schotland of Ierland. Eens kijken of we daar ook nog wat leuks kunnen vinden, Tips worden geapprecieerd!!!

Lekkerrrrrrrr

2011-10-26T23:14:00.001+02:00

Toevallig keek in vanochtend op internet of de Lekker 2012 al uit was. Nee, nog niet, ging begin november komen. Nou ja, even wachten maar. Maar toen Rene mij vanavond via Skype liet weten dat hij de lijst van 2012 al aan het bekijken was, wist ik niet hoe snel ik naar de betreffende site moest surfen. Natuurlijk stond Oud Sluijs weer op nummer 1 en de verschuivingen in de top 10 waren niet echt spectaculair, Ivy waar ik afgelopen maand ben wezen eten stond er ook in. Uiteraard even kijken hoe het mijn favoriete restaurants stond. Vermeer en De Nederlanden waren allebei een heel klein beetje gezakt, maar nog steeds in de regionen waar ze stonden. Ciel Bleu was een klein beetje gestegen, maar Vinkeles had een monstersprong van 18 plaatsen gemaakt. En dat is niet meer dan terecht, want zij hebben er de laatste tijd echt een wereldzaak van gemaakt! ML waar ik laatst met Rene heb gegeten was een nieuwe binnenkomer in de top 100 op plaats 91. Maar wat mij absoluut het meest in het oog sprong, was dat Ron Blaauw Amsterdam maar liefst 29 plaatsen gezakt was, naar nummer 56. Nu had Ron gelijk zijn woordje klaar, want hij beschuldigde Lekker van vriendjespolitiek en dat hij niet meer mee wenste te werken aan de recensies van Lekker. Ook vond hij het vreemd dat men hem aansprak op het feit dat hij op het dragen van een spijkerbroek en gympen in het restaurant werd aangesproken. Nu heb ik ook liever dat de chef er wat verzorgder bij loopt, maar om daarom 29 plaatsen te zakken zou ook wat te veel van het goede zijn. Maar als ik eerlijk ben, dan zou het zo maar ook eens te maken kunnen hebben met de weinig geïnteresseerde houding van ome Ron in zijn restaurant voor zijn gasten. En als de chef dat uitstraalt, dan heeft dat ook invloed op de gasten. Gelukkig heeft hij een sommelier die veel gaten dicht loopt (zie ook de recensie op Smulweb), maar kom op, er als eigenaar met een chagrijnige kop bij staan en alleen zonder bijna een woord de kaart te overhandigen, dat is niet kies. Beste Ron, misschien is dat wel de reden van de daling van je restaurant in de Lekker en niet alleen vermeend vriendjespolitiek.

Voetbal International

2011-10-25T23:51:00.002+02:00

De matadoren van VI

Op mijn achtste werd ik helemaal verzot op voetbal. Turning point was, zoals al eerder op het blog beschreven, het WK van 1978 wat we bijna wonnen (....Rensenbrink.......op de paal!!!!!!!). Daarna verslond ik alles wat met voetbal te maken had. De wekelijkse bijbel was de Voetbal International, die ik echt van A tot Z doorspitte en vaak ook de posters op mijn slaapkamer ophing (ik weet nog dat ik een fantastische eruit heb gehaald van een in zweefvlucht verkerende Jan van Beveren, geweldig!!!). Later ging ik zelf mijn eigen voetbal weekblad samenstellen, die vaak uitgeknipt waren uit de VI. Ik las ook nog wel wat andere tijdschriften, zoals bijvoorbeeld de ELF, maar dat waren toch slappe aftreksels. Na eerst het abonnement van mijn vader gebruikt te hebben, nam ik toen ik uit huis ging wonen zelf een abonnementje en bleef dat rustig volgen, waarbij ik uiteindelijk wel merkte dat ik minder tijd kreeg om het blad echt grondig te lezen en dat het vaak bleef bij koppen snellen en het lezen van de stukjes over Ajax.

Klassieke voorkant VI

Fast Forward naar 1999. In de Vara Gids zie ik staan dat er een nieuw programma komt. Sport aan Tafel. Er staat Sport in de titel, dus dat wil ik wel eens zien. Aan tafel zie ik Ruud ter Weide als presentator, een kale Belg die poetische zinnen maakt over met name wielrennen en een kerel met een veel te grote plofkop en onverzorgd haar maar met een erg uitgesproken mening en een grote mond. Ik zie dat het Johan Derksen is, die ik qua naam natuurlijk wel ken als redacteur bij VI. Na even gekeken te hebben komt Ans erachter dat Johan een oom van haar is (Grootje Derksen is de oma van vaders kant). Wat een leuke formule!! Drie mannen (later komt er een roulerende plek bij voor een extra gast, vaak bv Henk Spaan) die over sport praten, alsof je met ze in het cafe zit. En zeker omdat niemand een blad voor de mond neemt, is het geweldig om te zien. Ook helemaal van die tijd: Johan Derksen zit gewoon een dikke sigaar te roken in de studio. Je kunt het je niet meer voorstellen anno 2011, maar toen was een sigarenroker nog geen onruststoker :-). Een mooi begin van een traditie, die later via Sunday United opgaat in Voetbal Insite (met Wilfred Gennee als anchorman) en inmiddels is verworden tot het televisie programma Voetbal International. Dat kijk ik nog regelmatig, het blad lees ik wegens tijdsgebrek eerlijk gezegd niet meer (hoewel ik wel een keer ene versie op de iPad heb geprobeerd). Maar het programma heeft nog weinig van zijn oorspronkelijke charme verloren en de formule is nog steeds hetzelfde als met Sport aan Tafel (waarvan je overigens nog stukken op Youtube kunt bekijken als je wilt). En is het dan niet mooi dat dat gewaardeerd wordt met een Televisier Ring? Ja, dat is het!!! En is het dan niet nog veel mooier als van die nep mensen als Mies Bouman, Henny Huisman, Viola Holt en Bert vd Veer vinden dat het een schande is dat dit programma gewonnen heeft? Jazeker, dat is het, want het toont alleen maar dat ze een grote minachting voor het publiek hebben. En als er iets is dat de mannen van VI in ieder geval wel hebben, dan is respect voor de mensen die kijken naar hun "ouwehoer" programma, zoals ze het zelf noemen. Dus chapeau voor Johan, Wilfred en Rene, en dat ze nog maar veel afleveringen mogen maken!!!

Wat een slecht advies van TMobile

2011-10-23T23:34:00.001+02:00

Echt slechte service van TMobile

Net voordat ik in het vliegtuig stapte, had ik TMobile gebeld om Mobiel Internet tegen een schappelijke prijs te regelen in de USA. Dat bleek helaas moeilijker dan in Italie, want daar kochten we een weekpas voor onbeperkt gebruik. In de USA konden we alleen een weekpas voor 10MB kopen, ook voor 15 Euro. "Maar wat nu als ik die 10 MB opgemaakt heb?", vroeg ik naïef. Tja, was het antwoord, dna heb je geen mobiel internet meer en zit je de rest van de week zonder, tenzij je je afmeld, maar dan krijg je wel de normale kosten doorbelast. Nou, dat viel natuurlijk niet mee. Maar, vertelde de mevrouw aan de telefoon, 10 MB was best veel, dus daar moest ik een eind mee komen. Maar na anderhalve dag in Chicago kreeg ik al de melding dat 80% op was en zondagochtend was het inderdaad uit met de pret. Maar wat schets mijn verbazing? Direct daarna krijg ik een SMS waarin ik weer een weekabonnement voor 10 MB af kan sluiten? Huh, dat kon toch niet? Nou ja, toch maar "weekpas2" sms'en en daarna "akkoord" en.....hop, we hebben weer beeld.

Uiteindelijk heb ik 3 weekpassen verbruikt en dus voor 45 euro klaar. Op zich prima, ook de sms afhandeling is goed. Maar het feit dat we dus verkeerd ingelicht zijn over de mogelijke verlenging (zelfs na diverse malen doorvragen) en de duur van 10MB (en ik heb echt geen foto's geüpload ofzo) is echt ver onder de maat. Wanneer gaat men ook in de call centers nu eens investeren in mensen die je wel goed kunnen adviseren en helpen? Dat zou nog eens een satisfier zijn!!1

Einde van de reis naar Chicago

2011-10-22T18:00:00.000+02:00

Gelukkig heb ik het t-shirt nog (nou ja, exclusieve polo mag ook :-))

Door de douane waren we snel heen, voor de vorm deden we dat met onze Privium kaart, maar met ons gewone paspoort waren we sneller geweest. In tegenstelling tot de heenreis kwamen onze koffers bijna als eerste van de band en tien minuten later zaten we in de taxi naar Halfweg. Daar aangekomen bleken Willy en Jos alle hekken op slot gedaan te hebben en wij hadden geen sleutels bij ons!! Dan maar aanbellen en gelukkig waren ze al wakker en nog voordat ik de deur door was, vloog Jeroen me al in mijn armen, waarna ook Daan snel volgde. Ook de harde programma manager kan het dan net even niet droog houden. Jos en Willy hadden net de ontbijttafel gedekt en onder het genot van een paar bruine boterhammen met Old Amsterdam vertelden we wat highlights (maar het blog was goed gelezen, merkte ik, dat deed me goed :-)) en gaven we Daan en Jeroen hun nieuwe kleren, waarvan Daan dacht "leuk, ik ga weer spelen", maar waar Jeroen helemaal in zijn nopjes was met zijn shirt van Psycho Baby (van de Beastie Boys, echt cool!!!) en zijn donszachte vest van de GAP. Maar omdat we geen leuke dingen voor ze mee hadden genomen, mochten ze iets in de speelgoedwinkel uitzoeken. En zo stond ik om 10 uur weer bij de Toys XL en begon het normale leven in Halfweg weer. Nu alleen nog even onszelf door de jetlag heen werken, en we zijn weer helemaal up & running.

De terugreis: niet zo best

2011-10-22T16:59:00.001+02:00

O'Hare hadden we snel bereikt!

Het inklaren van de tassen ging bijzonder snel, met vijf minuten waren we hier mee klaar. Om een spreuk van Rene te hergebruiken: hier kan ik aan wennen :-). Daarna werd het allengs minder. De rij door de security check was lang, maar voornamelijk ook rommelig en ik heb niemand gezien die niet zonder fouillering door mocht lopen. Daarna bleek dat na de security check er niets mee was, anders dan gates. Ja, een tentje waar je een krant en een flesje drinken kon kopen, maar that's it!! En voor de security was er ook al bijna niks: een tax free shop, ja echt 1, en een Lou Mitchells Express en een mc Donalds, c'est tout!! Dat verwacht je toch niet oor de luchthaven van de derde stad van de USA. Gelukkig was het vliegtuig wel op tijd, dus hoefden we maar anderhalf uur te wachten. In het vliegtuig bleek dat we op een rij na helemala achterin zaten, en achter ons zat een man die kennelijk veel vloog en zijn mond er maar niet over wilde houden. Voeg daaraan toe dat er een dame voor me zat die vanaf de eerste minuut haar stoel stijl naar achteren zette en dat het eten deze keer echt waardeloos was (zeker dat van Ans die glutenvrij had besteld) en het was een niet zo lekker reis. Gelukkig gingen we erg snel en deden we er iets minder dan 7 uur over, voor mij nog voldoende tijd om een hele slechte Pirates of the Carribian 4 te kijken (niet doen!!!) en op aanraden van Rene X-Men: First Class, wat wonderwel een goede film bleek te zijn (in ieder geval voor de comic liefhebbers onder ons). Maar al met al was ik blij toen om 6.20 plaatselijke tijd de KLM machine de wieltjes aan de grond zette!

Argo Tea, Mista en de aanvaarde terugreis

2011-10-22T16:16:00.000+02:00

Een Teacino bij Argo Tea: nog best lekker ook!

Als afsluiting van onze reis door Chicago deden we nog een leuke wandeling door The Loop. Nu bleek dat we daar echter al ongeveer 80% van gezien hadden via andere slenterpartijen die we er al op hadden zitten. Prima hoor, want sommige zaken zijn het zeker waard om meer dan 1, 2 of zelfs 3 keer te zien. Het gaf ons wel de tijd om nog even rustig van enkele uitzichten te genieten. Daar is een lekkere kop koffie handig bij, maar deze keer werd het geen koffie maar thee. En dan wel bij Argo Tea om precies te zien. Eenvoudig concept: neem Starbucks en vervang de koffie door thee. En weer een winkelconcept ontwikkeld. Hoewel de keten vijf winkels in New York heeft, is de thuisbasis Chicago, waar er meer dan 60 winkels zijn. Ans nam een simpele Green Tea, maar ik vond dat als je bij een specialiteiten theehuis bent, je ook een specialiteit moet nemen, dus nam ik een Teacino, een mix van een rode thee met een cappuccino (zonder de koffie dan, uiteraard). Als je het leest denk je: dat kan niet lekker zijn, maar dan vergis je je toch, want ik was onder de indruk van het resultaat.

Mista maakt grote wraps!

Als echte Chicagoans namen we rustig de tijd om van de thee te genieten, terwijl heel Monroe Street aan ons voorbij trok. Daarna was het tijd om de wandeling af te maken, die eindigde bij Sears Tower. Na even overlegt te hebben besloten we dat we het op "we gingen langs Sears Tower" in plaats van "we gingen in de Sears Tower" te houden. Vanuit hier liepen we terug richting Allegro, om voordat we gingen vertrekken eerst nog even een wrap bij een tentje te halen dat steeds dicht was als we langs kwamen en wat op "organic food" gericht was. Ik kon er niet precies uithalen wat er organic aan was, anders dan veel sla, maar groot waren de wraps in ieder geval wel. Dus we gingen niet met honger het vliegtuig in. Om 13.15 verlieten we voor de laatste maal het Allegro, namen een taxi en waren om 13.45 uur op O'Hare Airport om weer naar Amsterdam af te gaan reizen.

Zo, straks op huus an

2011-10-21T16:02:00.002+02:00

Eerste voorbereidingen voor vertrek

Vanochtend was weer traditioneel: om 6 uur wakker :-). Gaf tijd om een flinke stoot mail vanuit Rabobank te beantwoorden, dat scheelt in ieder geval dit weekend weer :-). Vandaag is de laatste dag van ons verblijf in Chicago. Dus dat betekende dat de tassen weer uit de kast kwamen, alle spullen die we gekocht hadden bij elkaar verzamelen en het ritueel van het zo optimaal mogelijk ingepakt krijgen van onze tassen in gang zetten. Het blijft toch altijd een vreemde dag, zo vlak voor je de terugreis aanvaard. We vertrekken pas om 16.20 plaatselijke tijd, wat betekent dat we nog tot zo ongeveer 13.30 hier zaken in Chicago kunnen gaan ondernemen. We hebben nog wel een leuke rondwandeling in The Loop op het oog, als een soort afscheidsrondje. Gelukkig is het Allegro flexibel, want we konden zonder problemen en "late check out" organiseren, zodat we niet weer eerst spullen in opslag moeten gooien of er de hele dag mee rondzeulen. Nu eerst maar eens een ontbijt en dan gaan we er in Chicago nog 1 keer tegenaan vandaag!

How's everything going over here???

2011-10-21T14:51:00.001+02:00

Pangea speelde een paar lekkere deuntjes

Andy's was ons aangeraden voor Bill Feldman als de jazz club in Downtown Chicago. Hoewel de muziek pas om 17.00 uur zou gaan beginnen, gingen we toch eerder naar binnen. We begonnen namelijk wat om te vallen van de honger. In een volstrekt lege zaak werden we naar een tafeltje gebracht, waar we wat klassiek Amerikaans eten bestelden, wat overigens verder prima was. Tijdens het eten kwam onze serveerster enkele malen vragen "how' everything over here?", waarna ze ons verwachtingsvol aankeek en twee duimen omhoog stak. Wat een koddig gezicht!! Inmiddels begonnen de muzikanten van de groep Pangea rustig binnen te druppelen en zo rond 16.59 trok de laatste zijn jas uit. Na even overlegd te hebben wat ze vandaag eens zouden gaan spelen, begonnen ze diverse jazz nummers van Miles Davis te vertolken. Net na het begin van de set, kwam onze serveerster langs en vroeg "how' everything over here?", waarna ze ons verwachtingsvol aankeek en twee duimen omhoog stak. He, dat was een bekende actie, die vervolgens gedurende de hele eerste set van 50 minuten zo ongeveer 8 keer herhaald werd. Dit begon irritant te worden.

In de tweede set werd er zang aan het optreden toegevoegd

De muziek was overigens wel erg goed en het kijken naar de artiesten op het podium was ook een belevenis op zich, met name de bassist zat zo in de muziek, dat je bijna zou denken dat hij aan een vorm van autisme leed (wie weet.....). In de pauze kwam onze serveerster naar ons toe om te vragen "how' everything over here?", waarna ze ons verwachtingsvol aankeek en twee duimen omhoog stak. Aaaarrrgghhhhh........De tweede set begon om 18.00 uur en was een vervolg van de eerste, met als toevoeging dat er een volumineuze zangeres op het podium kwam om een paar moppies mee te zingen. Dat gaf toch wel wat extra's voor het optreden. Daarnaast begon ik ook te leren wanneer je in een jazz nummer moet klappen. Dat is als de saxofonist begint met zijn stuk, eindigt met zijn stuk (iedere keer) en aan het eind van het nummer. Pak ik toch weer even mee.

Tijdens deze tweede set kwam onze serveerster om de vijf minuten vragen "how' everything over here?", waarna ze ons verwachtingsvol aankeek en twee duimen omhoog stak. Daarmee was de maat vol en pakten we onze spullen op en verlieten Andy's. Een prima club en het een keer live meemaken van een optreden in een jazz club met zoveel historie als deze vind ik echt een grote aanrader en een hele leuke ervaring, maar met zul bedienend personeel werd ik op een gegeven moment wel erg afgeleid.

Lincoln Park

2011-10-21T06:47:00.000+02:00

Bijzonder grappige winkels op Armitage

Naast Buck Town hadden we ook al diverse malen gehoord dat het winkelgebied rondom Lincoln Park (en dan met name de stukken van de straten Armitage en Halsted) aanraders waren. Zo ook weer vandaag, dus konden we het niet verder uitstellen: daar moesten we ook nog heen. Wederom een taxi ingedoken (tja, ze zijn hier ook wel erg goedkoop, en het metronet is hier echt veel minder goed ontwikkelt dan in New York) en binnen een paar minuten waren we er. De eerste winkel die we aandeden was een, hoe verrassend, Lululemon Atheletica. Bij binnenkomst werden we door een van de medewerkers begroet, die het zo leuk vind dat Ans een Boston pet en ik een Chicago pet op had. Wat is dat hier, dat was al nummer drie!!! Ook bij deze Lululemon was er iets van Ans haar gading, dus ook die verdween in de tas. De winkels hier zijn inderdaad bijzonder leuk te noemen. Een beetje meer "upscale" dan het meeste in Bucktown, maar dat mag ik wel.

Ralph Lauren Rugby: weer eens wat anders en helemaal goed!

Na verloop van tijd vonden we de Ralph Lauren Rugby winkel. Had ik nog nooit gezien, dus moesten we toch even naar binnen. De contouren waren duidelijk van een Ralph Lauren winkel, ook hier heel veel donker hout dat de klok sloeg. Daar was het voor Ans liefde op het eerste gezicht met een vest dat ze zag hangen! We werden uitstekend door Jordan geholpen en naast het vest ging er ook een polo voor mij mee naar huis (weer eens wat anders dan die polo mannen op een paard). Zeker een aanrader om op je lijstje van winkels te zetten, wanneer je door de Lincoln Park buurt slentert. Inmiddels was het al over vier uur geworden en werden we wat hongerig. We konden in Lincoln Park iets gaan eten, maar we pakten liever het openbaar vervoe.....oh nee......de taxi, om naar 11 East Hubbart Street te gaan. Daar zou namelijk om vijf uur de eerste set van de live muziek in het door ons te bezoeken Jazz cafe beginnen en daar wilden we wel graag op tijd voor zijn! Dat lukte prima, want uieindelijk bleken we toch ook al een flink stuk de goede kant opgelopen te zijn, dus strak om half vijf stonden we voor de plaatse van bestemming: Andy's.

Bucktown en Wicker Park

2011-10-21T06:23:00.000+02:00

Leuke buurten!

Een tip die we van Kelsey van de Segway toer hadden gekregen, was om ook eens een kijkje te gaan nemen in de wijken Buck Town en Wicker Park. En omdat we voor donderdag nog geen plannen hadden, besloten we om dat te gaan doen. Na Lou Mitchells verlaten te hebben vonden we snel een taxi en reden we naar het noord westen van Chicago. De taxi chauffeur bleek geen grote kenner van de omgeving te zijn, maar uiteindelijk wist hij toch de juiste plek te vinden. Omdat we deze keer geen wandeltochtje bij ons hadden, werd het dus ad hoc verkennen. Je zag gelijk dat dit een heel ander deel van de stad was. Vele malen rustiger dan we in Downtown Chicago gewend waren de afgelopen dagen. In een schoenenwinkel waar we als eerste naar binnen gingen, raakten we aan de praat met een van de verkopers die ons vertelde hoe we de verkenning het beste aan zouden kunnen pakken. Op zich niet zo moeilijk, we konden de schoenenzaak als uitvalsbasis gebruiken en vandaar de zes straten die op dat punt uitkwamen doorlopen. Net voordat we weg gingen, kregen we nog complimenten over onze petten, Boston en Chicago gaan kennelijk goed samen :-).

Italian Beef: niks voor mij!

Een van de eerste winkels die we tegen kwamen was een nieuw filiaal van Lululemon Athletica en daar kon Ans natuurlijk niet aan voorbijlopen. Een vest ging mee de tas in. Tevens kwamen we nog een geweldige winkel met kinderkleding tegen, met shirts van AC/ DC, Ramones en Poison. Ik wilde de knip al trekken voor een flinke voorraas, maar vervolgens bleken er alleen maar kleine maatjes te zijn. Potdomme!!! Gelukkig kon ik nog een leuk shirt vinden voor Jeroen van e Beastie Boys, maar daar bleef het ook bij. Erg jammer!!! Om te kopen was er voor mij niet veel, maar ik kon wel een ander ding van mijn lijstje wegstrepen: ik kon hier namelijk een broodje Italiaan Beef bestellen! Dus terwijl Ans me meewarig aankeek toen ik deze bij George's bestelde, ging ik er eens goed voor zitten, nam een flinke hap.....en kwam tot de conclusie dat ik dit niet lekker ging vinden. Er zat voor mijn gevoel een te weeïge smaak aan, ondanks het feit dat ik de "hete" versie had genomen. Had ik toch beter een Chicago Hot Dog kunnen nemen, maar nu weet ik in ieder geval dat ik de Italian Beef aan mijn deur voorbij kan laten gaan.

Na ongeveer 3 uur in Bucktown rondgestruind te hebben, hadden we alles wel gezien. Het is inderdaad een heel ander deel van de stad, met een eigen ritme en een heel eigen sfeer. Voor een half dagje zeker een aanrader. Maar verwacht geen Brooklyn (ook een hippe en trendy wijk die tegen Manhattan wordt gehouden), want die statuur heeft het in ieder geval in mijn ogen zeker niet.

Lou Mitchells

2011-10-21T05:30:00.001+02:00

Lou Mitchell voor een goed ontbijt

Na gisteravond een plannetje gemaakt te hebben over wat we vandaag (donderdag) zouden gaan doen, kwamen we ook nog langs een aardig feitje: Chicago is het begin van de beruchte Route 66. Nu blijkt dat aan het begin een van de eerste diners ligt, die nog steeds in de handen van de oorspronkelijke familie is. Het betreft Lou Mitchells en het aangezien het op minder dan een kwartiertje lopen van het hotel ligt, konden we het niet maken om daar niet een keer te ontbijten. Helaas was het weer regenachtig, maar in de kast van het Allegro vonden we een paraplu die we mochten lenen, dus gewapend met een lichtblauw regenscherm gingen we op pad. We liepen er inderdaad eenvoudig heen (toch handig, zo een raster als blauwdruk voor je stad :-)) en bij binnenkomst complimenteerde de eigenaar ons met onze petten (Boston Red Sox en Chicago Cubs), hij vond dat een erg mooi stel. De Yankees pet had er niet gewaardeerd geworden, vond ik uit na enige vragen gesteld te hebben. Het ontbijt bij Lou Mitchells is erg klassiek Amerikaans. Ans nam boekweit pannenkoeken en ik een omelet. De serveerster zag er eerst super chagrijnig uit, maar gedurende het ontbijt werd ze steeds gezelliger. Dat betekende overigens niet dat ze erg goed luisterde, want ik had aangegeven bij de omelet geen hashbrowns of aardappelen te willen en wat denk je? Zat er toch een portie aardappelen bij. Wat is dat toch, denken ze dat we anders met honger weg zouden gaan? Ontbijt was overigens verder prima en het was een gezellige, drukke boel en om het mee te maken en weer meer inzicht in het doen en laten van de Chicagoans te krijgen was het weer een hele ervaring, maar om nou te zeggen dat ik nooit ergens een lekkerder ontbijt heb gegeten zou simpelweg een leugen zijn. Dan zou ik het ontbijt in Librije's hotel echt te kort doen :-).

Second City

2011-10-20T06:51:00.003+02:00

De ingang naar Second City

Iets wat me door ongeveer iedereen in Chicago werd aangeraden om te doen: bezoek Second City, het mekka van de comedy en de bakermat van de carrières van veel komieken, waaronder Bill Murray, Dan Akroyd en John Belushi. Voor alle zekerheid had ik maar kaarten gereserveerd voor de voorstelling South Side of Heaven, hoewel ik eigenlijk dacht dat dat voor een doordeweekse woensdag dat niet nodig zou zijn. Maar dat had ik mis, want de hele zaal zat hutje mutje afgeladen. We hadden zo ongeveer de beste plaatsen van de zaal. Dat werd "at the rail" genoemd, de stoelen zijn net iets hoger waardoor je uitstekend zicht hebt en je hebt een richel voor je waar eten en drinken op gezet kan worden. Wel zo relaxed. Om acht uur begon de show, eerst met een intro waarin wat mensen in de zaal geïnterviewd werden en sound bytes daaruit worden later in de voorstelling gebruikt. Een van de beste stukken is wanneer een van de acteurs een douanier speelt, die door naar iemand te kijken een heel verhaal verteld over diegene. Mensen staan verstelt wat hij allemaal weet, maar de eerst persoon blijkt gegoogled te zijn (want zijn naam stond op de gastenlijst) en naast de tweede personen was de acteur voordat de show begon gaan zitten, maar dan verkleed met pet en bril. Dat was echt heel erg goed gedaan! Maar de hele show was erg goed. Daarbij moet ik wel eerlijk zeggen dat ik niet alle grappen helemaal begreep, maar dat kwam omdat ze heel erg Amerikaans waren of zelfs helemaal gericht op Chicago. Maar wat ook wel leuk was, was juist dat we sommige Chicago grappen wel begrepen, onder andere die over de ex-burgemeester Daley. Al met al een hele grappige ervaring om dit meegemaakt te hebben, zeker om de sfeer van Chicago en de Chigacoans verder te leren kennen!

Kamehachi

2011-10-20T06:11:00.000+02:00

Een goede keus: het "complete diner" in Kamehachi

Maar voordat we eens lekker gingen lachen, moest er natuurlijk gegeten worden. We lieten ons naar Wells Street brengen, waarbij we al een "show voor de show" kregen, doordat we een taxi chauffeur hadden, die wat agressief reed. Toen een collega hem daarop aansprak en vroeg waarom hij dat deed, was zijn snedige antwoord "Because you crazy, stupid ass!!!". En ja, het klopt dat onze chauffeur geen oorspronkelijke inwoner van de USA was :-). Ans had gisteren een leuk Japans restaurant gezien (we hadden al Indiaas en Thais gehad, dus waarom niet), dus om half zeven gingen we naar binnen bij Kamehachi in Old Town. Eerste wat opviel: drie Japanse heren die sushi aan het maken waren, dat gaf vertrouwen. De bediening was bijzonder attent en nadat ik aangegeven had dat we naar een show moesten die om acht uur begon, werd daar steeds rekening meer gehouden. We namen een sushi als voorgerecht, als hoofdgerecht nam Ans een noodle gerecht en ik ging voor het "complete diner", dat uit oa miso, tempuri, teryaki en california roll bestond. Het was allemaal prima en als je in Old Town bent, dan is het een absolute aanrader. Het is welliswaar geen Ki Sushi uit Brooklyn, maar het is echt een goed alternatief in Chicago, ook voor een zeer redelijke prijs. Highly recommended!!

Field Museum

2011-10-19T23:57:00.002+02:00

Samen met Sue op de foto

Bij het opstaan op woensdag zagen we letterlijk en figuurlijk al een bui aankomen. De hemel zat dichtgetrokken en er was geen blauw plekje te bekennen. Het regende en het zag er niet naar uit dat het op korte termijn ging stoppen. Geen paniek, want we hadden toch al besloten om vandaag naar het Field Museum te gaan. Daar staat onder andere het meest complete skelet van een T-Rex met de mooie naam Sue opgesteld en die wilde we wel eens zien. Het Field Museum ligt tegenover Soldier Field (het stadoin van de Chicago Bears) en het is echt groot. Je kunt er een dag in struinen en nog niet alles gezien hebben. Om onzelf ook nog wat "verwerkingstijd" te gunnen gingen we naar Sue (inclusief bijbehorende 3D film), de tijdelijke exposities "Whales" en "Chocolate", de "Bugs Life" attractie en de Egyptische afdeling, plus nog wat kleinere kamers (Ans kon het niet laten om langs de juwelen kamer te lopen :-)). Met een lichte lunch bij de Corner Bakery, waren we zo maar van 10.15 tot 15.00 uur onder de pannen. We dachten er nog aan om daarna naar het Adler Planetarium te gaan, maar aangezien we a) dan een flink stuk door de regen en wind moesten lopen (waardoor ik ook maar geen Chicago Hot Dog nam voor de tweede keer in mijn leven, die had weggewaaid...) en b) het Planetarium al om 16.00 uur dicht ging, besloten we dat niet te doen. We gingen terug naar het Allegro, om ons op te maken voor een avondje lachen, want straks gaan we naar Second City, de comedy club van Chicago!

Intelligensia Coffee

2011-10-19T23:44:00.000+02:00

Baarden maken je slim, denk ik....

Toen we gisteren na onze wnadelingen terug liepen naar het hotel hadden we trek in koffie. Ik zag de Starbucks al opduiken en had mijn zinnen op een Vanilla Latte gezet, maar Ans had andere gedachten. Die wilde namelijk koffie halen bij Intelligentsia Coffee. Schoorvoetend ging ik mee, want voor je vrouw heb je natuurlijk alles over. De zaak was wel leuk, met name het feit dat de koffie op een bepaald soort apparaat gezet werd, inclusief het opschenken op filter zag er wel leuk uit. Wat mij echter ook opviel was dat van de vijf jongens die de koffie zetten, er vier allemaal erg op elkaar leken, inclusief vieze, onverzorgde baarden (de vijfde was een homofiele Afro American, die zijn haar mooi blond had laten maken). Ik haak dan al snel af. En de discussies die ik hoorde gingen grotendeels ook over de zin van het leven en welke plek koffie daar dan in kon spelen. Dan haak ik nog sneller af. Hoewel de koffie best goed was, was het geen Starbucks en vind ik die 10 keer lekkerder. Ans was echter helemaal met haar hoofd in de wolken, want dit was tenminste echte goede en lekkere koffie en niet dat prutje van Starbucks. Ik hoor hier in ieder geval een groot verschil van mening. Zo lang we in Chicago zijn en in de buurt van ons hotel koffie willen halen, denk ik dat het kan gaan gebeuren dat we twee keer in de rij moeten gaan staan om allebei ons bakkie troost te gaan halen, want ik ga het in ieder geval niet meer doen bij de jongens van intelligentsia Coffee, daarvoor heb ik denk ik niet het juiste IQ bereikt, een harde constatering, maar je kunt er maar beter eerlijk in zijn en er niet omheen draaien, anders kom je van een koude kermis thuis :-)....

Charlie Trotter's

2011-10-19T23:30:00.000+02:00

De fazant was erg, erg goed!

Na onszelf opgefrist te hebben en onze nette kleren uit de kast gehaald te hebben, was het tijd voor ons bezoek aan Charlie Trotter's, een twee sterren Michelin restaurant in Chicago. Om kwart over acht waren we aanwezig en konden we plaats nemen. Ook hier bleek weer dat privacy niet het grootste goed is in de USA, want zelfs hier zaten we redelijk dicht op andere mensen die hier aan het dineren waren. Ik vond de seating wel wat weg hebben van hoe het nu bij Ron Blaauw is, een op de bank en een op een stoel. Na een blik op de kaart besloot Ans voor het vegetarisch menu en ik voor het grand menu. Dat Ans daarbij het wijn arrangement nam was niet zo raar, maar voor het eerst in mijn leven kreeg ik in een restaurant een non alcoholisch dranken arrangement aangeboden. Dat vond ik een bijzondere vinding dus die kon ik niet aan me voorbij laten gaan. De meeste dranken waren heerlijk en vulden de gerechten ook echt mooi aan (zoals de drank met Jalapeno pepers). Alleen de Chai thee met grapefruit ging na twee slokjes terug. Maar voor de rest: ge-wel-dig.

Twee voorbeelden van het dranken arrangement

Laat ik verder met de negatieve zaken beginnen. In Nederland ben ik gewend voor het menu start enkele amuses te krijgen. Ja, dat is hier jammer, want daar doet men niet aan. En het brood dat we geserveerd kregen, kreeg je ook echt geserveerd, hoewel en een bak met vele soorten broodjes was, werd het niet gevraagd, maar kreeg je iets op je bordje gelegd. Dat vond ik wel echt een beetje slecht. Maar daar bleef het ook bij. De rest van het diner was bijzonder goed! Hoewel de eerste gang mij net iets te koud was, ging het daarna alleen maar berg op, met als hoogtepunten de fazant en het rundvlees dat 72 uur gegaard was. De bediening was wel ok, maar ook daar ben ik denk ik inmiddels (te?) verwend in. Een sommelier die alleen een fles omhoog houdt en dan het etiket opdreunt en zegt dat het echt een goede wijn is, daar raak ik niet meer zo van onder de indruk als je Simon Veltman gewend bent. Verder hebben we nog erg kunnen lachen om een wat oudere heer, die net een paar glazen teveel op had en diverse malen luidruchtig om een extra glas port vroeg en een jongeman die een dame mee had genomen om haar ervan te overtuigen dat hij echt de enige echte ware voor haar was, maar daar was zijn tafelgenote nog niet echt van overtuigd, ondanks de felle en vele pogingen die hij deed :-). Dat we uiteindelijk maar 3,5 uur aan tafel hebben gezeten (dat is eigenlijk voor ons een korte zit), omdat we de tweede seating hadden vonden we deze keer niet erg, want de vermoeidheid van het vele lopen en het doen van vele activiteiten was er een klein beetje ingeslopen, dus toen we om 12.15 weer terug waren in het Allegro vielen we allebei als een blok in slaap.

Hancock Tower

2011-10-19T16:30:00.001+02:00

Prachtig beeld van Chicago

Na het verlaten van Lou Malnati zagen we dat we dicht bij de Hancock Tower waren. Met een minuut of tien waren we bij de ingang van de lift naar de Hancock Signature Lounge die op de 96ste verdieping gevestigd is. waar zaterdag ongeveer een rij van meer dan 100 mensen stond, stonden er nu om prcies te zijn.....nul. We konden gewoon de lift aanroepen, instappen en binnen twee minuten stonden we op de bovenste verdieping. En wat een geweldig uitzicht gaf dat wel niet, de hele bar is rondom van grote ramen voorzien, zodat je alle delen van Chicago in het oog hebt. Helaas was er een klein beetje mist, maar de stad in zijn geheel was prima te zien. Het mooiste beeld bleek overigens nog in de dames toiletten ze zijn, waar geheel glazen muren waren (en waar Ans ook deze foto genomen heeft). Heel erg lang zijn we echter niet in de Signature Lounge gebleven. Bij het uitstappen van de lift merkte ik al dat Ans een beetje stil viel en hoe dichter we bij de ramen kwamen, hoe stiller ze werd. Toen we bij het raam gingen zitten en ze haar stoel een stuk naar achteren schoof, wist ik al hoe laat het was: de hoogtevrees had net even teveel vorm aangenomen. Dus na een kort bezoek van een paar minuten en het uitzicht in ons opgenomen te hebben, vertrokken we weer uit de Signature Lounge (wat ons overigens een cola van 13 dollar scheelde, end aardoor de hele ervaring ons dus geen cent gekost had, wel even anders dan als je kaartjes voor het observatory deck neemt, dat ook nog eens lager in de toren ligt :-)), liepen regelrecht de lift in en een minuut later waren we weer 96 verdiepingen lager en met beide beentjes op de grond. En ook dat was eigenlijk wel een fijn gevoel! Ik denk dat we het uitzicht van de bovenste verdieping van de Sears Tower maar laten voor wat het is :-).